Krytyka literacka i teatralna Młodej Polski

W krytyce literackiej prądy młodopolskie pojawiły się nieco później niż w sztuce i w dużej mierze przeszły bez echa, m.in. ze względu na dużą ilość tego rodzaju publikacji. Jak zwraca uwagę Maria Podraza-Kwiatkowska, poziom krytyki literackiej był w tej epoce wysoki:

(…) Kryka znakomita, pogłębiona filozoficznie, współkształtująca programy, świadoma własnej rangi, zróżnicowana zarówno pod względem ideologicznym jak i pod względem sposobów wyrażania (…).

Tworzyli ją zarówno dziennikarze, literaturoznawcy, profesorzy, jak i sami twórcy. Wymienić tu należy: Stanisława Przybyszewskiego, Zenona Przesmyckiego, Boya-Żeleńskiego, Witkiewicza, Antoniego Langego, Karola Irzykowskiego, Stanisława Brzozowskiego, Artura Górskiego, Ignacego Matuszewskiego, Wilhelma Feldmana, Ostapa Ortwina, Jana Lorentowicza, Mariana Zdziechowskiego, Edwarda Porębowicza, Władysława Jabłonowskiego.

Wypowiadano się w różnych formach gatunkowych, za najbardziej ambitne uchodziły recenzje-studia („Popioły” Matuszewskiego), za najmniej – felietony krytyczne. Ponadto powodzeniem cieszyły się eseje, studia syntetyczne i problemowe. Krytyka młodopolska przyznaje sobie prawo do subiektywizmu, co zbliża ją raczej do twórczości

Komentarze (0)
Wynik działania 2 + 5 =
Ostatnio komentowane
s
a • 2020-11-25 21:43:45
wd
dda • 2020-11-25 15:03:35
uhhuhuhuuhhu
kooaoa • 2020-11-25 12:03:59
dzięki :3
melinda • 2020-11-25 10:27:56
Jest błąd, powinno być 3s 3p 4s 3d jest 3s 4s 3d
Oldboy • 2020-11-24 21:27:13