Chlodwig I i powstanie państwa Franków - historia

Frankowie byli ludem pochodzenia germańskiego, który miał powstać w III w. z wymieszania mniejszych plemion. Różnili się jednak od reszty plemion germańskich, które na przełomie IV i V w. wtargnęły na obszary graniczne Cesarstwa Rzymskiego. Różnice te wynikały z faktu, że Frankowie osiedlili się w Gali już w roku 355, pozostawali poganami oraz utrzymywali kontakty ze swoimi współplemieńcami na prawym brzegu Renu.

W początkach swojego funkcjonowania nie stanowili oni bynajmniej jednolitej grupy etnicznej. Rozróżniano dwie podstawowe grupy – Franoków Salickich oraz Rypuarskich. Podziały i rozdrobnienia między Frankami, zostały zakończone przez władcę plemienia skupionego wokół Tournai – Chlodwiga. Udało mu się jako pierwszemu rozprawić ze wszystkimi sąsiadami, podporządkowując ich tym samym swojej władzy. Jako pierwszy ofiarą polityki Chlodwiga padł rzymianin Sjagriusz, któremu podlegało terytorium galijskie między Sommą, La Manche oraz Loarą.

Zachęcony pierwszymi sukcesami młody władca, wystąpił przeciwko Alamanom. W wojnie przeciwko nim, w charakterze sprzymierzeńców Chlodwiga, wystąpili również inni władcy frankijscy. Ostatecznie kampania przeciwko Alamanom została zakończona na korzyść franków, a okupowany dotychczas przez nich kraj musiał uznać zwierzchnictwo zwycięskiego Chlodwiga.

Po kolejnym zwycięstwie Chlodwig stał się władcą znacznej części obszarów Galijskich, na których planował stworzyć swoje państwo. W celu ostatecznego spełnienia swojego ambitnego planu Chlodwig potrzebował jednak silnych atutów, które miało mu zapewnić przyjęcie chrztu (25.02.496 r.). Dzięki temu zyskał on przewagę nad innymi plemionami germańskimi, którzy jako wyznawcy arianizmu, byli narażeni na ciągłe konflikty z miejscową ludnością. Chlodwig nie miał tego problemu występując jako współwyznawca.

Dzięki przyjęciu chrztu Chlodwig zyskał również sprzymierzeńca w postaci cesarza Bizantyjskiego. Katolicyzm stał się swoistą platformą porozumienia między władcą franków i cesarzem z Konstantynopolu. Właśnie za sprawą tego nieformalnego poparcia Chlodwig zdecydował się zaatakować i zmusić do uległości Burgundie.

W roku 507 wybucha konflikt z królestwem Wizygotów. Chlodwig po przekroczeniu Loary (granica ziem należących do Wizygotów) w roku 507, w bitwie w pobliżu Poitiers, rozgromił siły nieprzyjacielskie. Dzięki zwycięstwu w rękach Chlodwiga znajdowała się cała Galia poza wybrzeżem Morza Śródziemnego. Pozwoliło mu ono również podporządkować sobie suwerenne dotąd inne plemiona frankijskie.

Polecamy również:

  • Frankowie w średniowieczu - kim byli? Pochodzenie

    Podczas toczących się walk na ziemiach Cesarstwa, stopniowo zmieniał się charakter osadnictwa barbarzyńców na jego obszarze. Pomimo, że tereny te stanowiły w teorii wciąż część państwa rzymskiego, w praktyce barbarzyńcy przejmowali nad nim pełnie władzy. Przywódcy germańscy wykorzystując porzucony... Więcej »

  • Merowingowie - drzewo genealogiczne, najważniejsze dokonania, historia

    Dynastia Merowingów panowała w państwie Franków od V do VIII wieku. Założycielem rodu Merowingów był w pierwszej połowie V wieku król Meroweusz. Ostatnim panującym z dynastii był Childeryk III, którego od władzy odsunął majordom Pepin Mały (Pepin Krótki) – pierwszy... Więcej »

  • Karolingowie - drzewo genealogiczne, najważniejsze dokonania, historia

    Karolingowie, to druga dynastia po Merowingach. Początkowo Karolingowie pełnili funkcję majordomów Merowingów, faktycznie pełnili rządy w państwie Franków. Pierwszym władcą z dynastii Karolingów był Pepin Mały (Pepin Krótki). Za panowania jego syna Karola Wielkiego państwo... Więcej »

  • Frankowie - osiągnięcia (prawo salickie, gospodarka i in.)

    Około roku 355 rozpoczęło się osadnictwo frankijskie na obszarze północnej Galii. Zjednoczenia rozbitych plemion dokonał Chlodwig I. Istotnym czynnikiem integracyjnym było przyjęcie chrztu przez tego władcę w roku 496. Po jego śmierci (511) państwo stworzone przez niego uległo dezintegracji. Ponowne... Więcej »

  • Druidzi w kulturze europejskiej - pochodzenie, znaczenie

    Nazwa „druid” pochodzi z łaciny „druides” i oznacza kapłana celtyckiego, który przewodniczył obrzędom religijnym. Pierwsi o druidach wspominali pisarze łacińscy, szczególnie Juliusz Cezar, w swych przekazach dotyczących, toczonych na terenach zamieszkiwanych przez... Więcej »

Komentarze (0)
Wynik działania 5 + 5 =
Ostatnio komentowane
Popieram pana d
Mesjasz • 2021-11-28 16:27:18
To super że nagle Rz zmienia się w Rs bez żadnego powodu :/
Anonim • 2021-11-28 11:37:17
.
jennie • 2021-11-28 10:53:19
Git
Franek to nie ja • 2021-11-27 17:22:35
prosze
lo • 2021-11-27 10:35:19