Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Państwo zachodniofrankijskie - historia. Kapetyngowie i powstanie Królestwa Francji

Ostatnio komentowane
Dzk
MAGDA • 2018-11-21 15:52:15
Nieprzydatne
Kro • 2018-11-21 14:19:55
o tata z mamą są w szkole mojej
pioterek • 2018-11-21 10:38:03
czy jest może opis sił międzycząsteczkowych a nie tylko sił spujności ?
coś tam • 2018-11-20 18:10:28
xd
xd • 2018-11-19 20:48:47
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

W roku 843 w Verdun doszło do podziału imperium Karolingów, pomiędzy trzech synów Ludwika Pobożnego. Najstarszemu synowi Lotarowi, który podzielił ostatecznie imperium między braci, przypadły obszary Włoch wraz z tytułem cesarskim oraz szeroki pas obszarów łączących Alpy z Morzem Północnym.

Na wschód od obszarów – pod władzą Lotara, położone były treny, które otrzymał Ludwik Niemiecki. Dzielnica ta była zamieszkana w większości przez ludność pochodzenia germańskiego.

Natomiast ostatni z synów – Karol Łysy, otrzymał dzielnice zachodnią. Tereny te były zamieszkane głównie przez ludność mówiącą w większości językami romańskimi. W rzeczywistości jednak w jego państwie faktyczna władza sprawowana była przez wyłonionych z możnowładztwa, lokalne dynastie. Tym ostatnim udało się w X w. uformować suwerenne jednostki polityczne w postaci księstw.

Istotną postacią dla państwa zachodniofrankijskiego był trzeci syn Ludwika Niemieckiego – Karol III Otyły (839 – 888). Pomimo, że przy podziale państwa swojego ojca otrzymał tylko Szwabie, już po śmierci swoich braci rządził w całym państwie. 

W roku 881 otrzymał od papieża koronę cesarską, a po śmierci trzech władców z Karolingów Francuskich – Ludwika

Polecamy również:

Komentarze (0)
3 + 4 =