Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Państwo wschodniofrankijskie - historia. Powstanie Świętego Cesarstwa Rzymskiego

Ostatnio komentowane
Dzk
Serek • 2019-12-05 21:29:59
jd
jd • 2019-12-05 16:50:39
Komentarz nie został zapisany. Nie podano treści komentarza lub nazwy komentującego.Kom...
Komentarz nie został zapisany. Nie podano treści komentarza lub nazwy komentującego.Komentarz nie został zapisany. Nie podano tr • 2019-12-04 17:25:17
JD
Adam Psikutas • 2019-12-04 12:04:11
w tekście są poważne błędy merytoryczne
Damian • 2019-12-04 10:25:25
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Po podziale państwa przez Ludwika Pobożnego – między trzech jego synów: Lotara, Ludwika Niemieckiego oraz Karola Łysego, wyłoniły się trzy królestwa. Nie stanowiły one jednak jednolitych organizmów państwowych. Lotarowi przypadły przy podziale Włochy i to właśnie jego dziedzictwo rozpadło się jako pierwsze. Natomiast Karol Łysy otrzymał tereny zamieszkane głównie przez ludność posługującą się językami romańskimi – tereny te z biegiem czasu otrzymały nazwę Francji.

Ostatni z braci – Ludwik Niemiecki, który utrzymał się najdłużej przy władzy, otrzymał podczas podziału dzielnice, która była zamieszkana w większości przez ludność pochodzenia germańskiego. Stąd też wziął się jego przydomek – wspólna nazwa mieszkańców tego terenu, Niemców.

Długi okres rządów Ludwika Niemieckiego sprzyjał utrzymaniu się jedności politycznej. Pomimo tego występowały liczne procesy odśrodkowe. Z czasem wzrastała pozycja lokalnych książąt oraz możnowładców.

Sytuacja zmuszała ich bowiem często do obrony własnych ziem, przed najazdami Węgrów oraz Normanów. Na niektórych obszarach władza znajdowała się w rękach rodzimych dynastii książęcych. Jednak te ostatnie uznawały w większości władzę Karolingów.

Trzecim

Polecamy również:

Komentarze (0)
5 + 2 =