Krytyka literacka i teatralna Młodej Polski - strona 3

byli: Ostap Ortwin (prace o Wyspiańskim), Jan Lorentowicz, Bolesław Leśmian, Feliks Koneczny.

Młodopolska krytyka na ogół z szacunkiem odnosiła się do osiągnięć polskiego romantyzmu, najbardziej zaś ceniono Słowackiego z okresu mistycznego (gł. „Król-Duch” i „Genezis z Ducha”). Wielkim zwolennikiem jego twórczości był Górski, który głosił hasła powrotu do idei i estetyki tej epoki. Wilhelm Feldman polemizował z niechętnym wieszczowi Józefem Tretiakiem w dziele o znaczącym tytule „Pomniejszyciele olbrzymów”.

Zagorzałym przeciwnikiem Młodej Polski był Karol Irzykowski. Jego „Czyn i słowo” to ostry sprzeciw wobec mistycyzmu, podniosłości i przekraczaniu granic intymnego wyznania. Za jego sprawą nastąpił przełom w młodopolskiej krytyce, polegający na odejściu od emocjonalizmu i patosu. Jego prace są chłodne, rzeczowe, intelektualne, pozbawione entuzjazmu i, tak lubianych przez ówczesną krytykę, metafor.

Własną metodę interpretacji dzieł literackich miał Tadeusz Boy-Żeleński, choć większość z nich należy już do epoki dwudziestolecia międzywojennego. Jego prace stanowią próbę analizy psychologicznej bohaterów i twórców. Prowadząc badania nad Mickiewiczem, odbrązowił nieco wizerunek wielkiego wieszcza, czyniąc go bardziej ludzkim. Głównym obszarem jego zainteresowań była literatura klasyczna polska i francuska (przełożył wiele dzieł z j. francuskiego), natomiast dzieła współczesnych mu twórców interesowały go znacznie mniej. Mimo to stworzył wnikliwą pracę na temat atmosfery Młodej Polski zatytułowaną „Ludzie żywi”.

Komentarze (0)
Wynik działania 1 + 2 =
Ostatnio komentowane
dzięki wielkie!
xayoo • 2020-09-21 12:24:47
Dzk , bardzo pomocne
bobas • 2020-09-16 17:40:29
kocham Polską literatórę
tgyfvg • 2020-09-15 11:00:30
nom fajne
123445676878 • 2020-09-14 18:20:58
dzięki
RTC • 2020-09-14 16:37:14