Wojna stuletnia - wynik, skutki, znaczenie

Na skutek wystąpienia Joanny d`Arc, pozycja króla Karola VII wzrosła w państwie, rozszerzając tym samym obszary uznające jego władzę. Przychylne nastawienie społeczne ułatwiło zdecydowanie władzcy dalsze prowadzenie wojny z Anglią. Następnie na skutek zawartej ugody z roku 1435 z księciem Burgundii – Filipem, który wcześniej był sojusznikiem strony angielskiej, zakończyło konflikt wewnętrzny między Burgudczykami a Armaniakami.

Cała sytuacja pozwoliła na dalsze prowadzenie działań wojennych przeciwko anglikom. Ponieważ ci ostatni nie posiadali ówcześnie żadnych jednostek, które mogłyby kontynuować kapanie we Francji, doszło ostatecznie do ich wyparcia z kontynentu. W posiadaniu Anglików pozostał jedynie port Calais. Wojna stuletnia trwająca w latach 1337 – 1453 wygasła w połowie XV wieku.

Dla Francji wojna stuletnia oznaczała wtórną feudalizacje królestwa francuskiego. Niebezpieczeństwo decentralizacji oraz osłabienia jedności państwa, mogło nastąpić po zakończeniu działań wojennych na skutek apanaży. Były to ziemie wschodzące w skład domen królewskich, które były wydzielane młodszym członkom bocznych linii panującej dynastii. W efekcie ówczesnego chaosu we Francji, obszary te zmieniły swój charakter – na częściowo suwerenne ośrodki.

Natomiast Anglia wypędzona z kontynentu, doświadczyła po wojnie stuletniej poważnych wstrząsów i zmian wewnętrznych. Na skutek bowiem kryzysu gospodarczego oraz politycznego spowodowanego wojną z Francją, dochodziło do coraz częstych wystąpień przeciwko nieudolnym rządom Henryka VI Lancastera. Na czele opozycji stanął wówczas Ryszard Książę Yorku. Konflikt między dwoma zwalczającymi się stronnictwami, nazwano od herbów jej przywódców Wojną Dwóch Róż – Lancasterowie róża czerwona oraz Yorkowie róża białą. Walki o tron angielski podczas tej wojny trwały w latach 1455 – 1485.

Poza tym kolejnym skutkiem wojny stuletniej, oprócz osłabienia i częściowego wyniszczenia obu krajów, były również zmiany w kwestiach militarnych. Zaczęto wówczas wykorzystywać powszechnie proch do celów wojskowych przez artylerie poszczególnych krajów europejskich. Jej ulepszona wersja odegrała istotną role w ostatniej fazie wojny stuletniej. Dodatkowo pospolite ruszenie rycerstwa, zostało zastąpione przez zawodowe wojska najemne.

Polecamy również:

  • Królestwo Francji (X-XIII wiek) - historia

    We Francji wieki X – XII stanowiły czas rozkwitu systemu feudalnego oraz pozycji na arenie międzynarodowej. Był to również okres sporej niezależności bezpośrednich wasali królewskich oraz brakiem zależności pomiędzy władcą a wasalami niższych szczebli. W efekcie tych zmian, nastąpiła... Więcej »

  • Królestwo Anglii (X-XIII wiek) - historia

    W połowie XI w. Anglią rządził król Edward Wyznawca. Jednak na skutek najazdu wikingów i przejęcia przez nich władzy musiał uchodzić z kraju. Znalazł wówczas schronienie na dworze księcia Normandii. Podczas swojego pobytu władca angielski obiecał, że w razie jego bezpotomnej śmierci korona... Więcej »

  • Geneza i przyczyny wojny stuletniej

    Władcy Anglii na skutek utraty części terenów kontynentalnych, zaczęli interesować się obszarami brytyjskimi, pozostającymi poza ich zwierzchnictwem. Jako pierwsza, na skutek wypraw Edwarda I, została podporządkowana Walia. Następnie Anglicy zwrócili się w kierunku Szkocji. Ta ostatnia jednak z pomocą... Więcej »

  • Wojna stuletnia - przebieg (streszczenie, najważniejsze wydarzenia, bitwy)

    Pomimo, że wojna nazywana stuletnią – ze względu na czas trawina konfliktu (116 lat), wybuchła już w roku 1337, to pierwsza wyprawa zbrojna miała miejsce dopiero w roku 1346. W początkowej fazie wojny, Francja oraz Anglia ograniczyły się do działań floty. Nawet po zniszczeniu floty francuskiej pod Sluis w... Więcej »

Komentarze (0)
Wynik działania 5 + 2 =
Ostatnio komentowane
ok
• 2024-05-20 16:01:25
W filmie nie ma ochronki, Ale strzały do robotników
• 2024-05-18 14:53:16
łatwe
• 2024-05-16 19:37:20
Przydatny na po prawe oceny z historii
• 2024-05-15 14:52:53