Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Literatura II wojny światowej - charakterystyka - strona 5

Ostatnio komentowane
kijowe nie pozdrawiam
dzidek • 2018-12-13 12:10:56
Dobre
aewstg • 2018-12-13 07:30:27
Prus to jednak straszny grafoman był.
klm • 2018-12-12 17:49:03
Bardzo ciekawe.
edrftgyh • 2018-12-09 10:01:00
Bardzo fajne opracowanie :)
kamila • 2018-12-09 09:40:14
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

bohaterską postawę.

Proza okresu II wojny światowej

Najważniejszymi utworami prozatorskimi związanymi z okresem wojny, są dzieła powstałe już po jej zakończeniu lub pisane przez autorów w jej trakcie, ale wydane po roku 1945. Ważną ich część stanowi tak zwana literatura obozowa czy łagrowa; termin „literatura łagrowa” stosuje się do utworów poruszających temat radzieckich obozów pracy, natomiast „literatura lagrowa” – niemieckich obozów koncentracyjnych.

Na polskim gruncie chodzi przede wszystkim o opowiadania obozowe Tadeusza Borowskiego oraz „Inny świat” Gustawa Herlinga-Grudzińskiego. Obaj pisarze przeżyli pobyty w obozach: Herling-Grudziński przebywał dwa lata w obozie pracy w Jercewie, Borowski – łącznie dwa lata w Auschwitz, potem w Dachau.

Opowiadania obozowe są świadectwem życia w nieludzkich warunkach. Głodowe racje żywnościowe, okrutne traktowanie, wymyślne kary doprowadzają ludzi do utraty człowieczeństwa. Zamieniają się oni w istoty podobne zwierzętom, wyzbyte współczucia, gotowe zgodzić się na każdą zbrodnię za kawek chleba. Świat tych opowiadań pozbawiony jest nadziei, jest światem odwróconego Dekalogu.

Trochę inaczej wygląda to w „Innym świecie” Herlinga-Grudzińskiego.

Polecamy również:

Komentarze (0)
1 + 1 =