Inwokacja - interpretacja

Rola Inwokacji

Inwokacja w „Panu Tadeuszu” pełni podobną funkcję jak w innych epopejach, a więc w patetycznym nastroju otwiera wielkie dzieło. W tradycji gatunku przyjęło się, że inwokację poeta kierował do muz lub w kulturze chrześcijańskiej do Boga. Tymczasem Mickiewicz rozpoczyna swój utwór zwrotem do Litwy. W ten sposób twórca nie tylko wskazuje naczelną tematykę dzieła, ale także dokonuje gloryfikacji i sakralizacji utraconej ojczyzny. Ważną funkcją Inwokacji w „Panu Tadeuszu” jest również zaznaczenie metody pisarskiej, jaką Mickiewicz będzie się posługiwał w dalszej części utworu oraz nakreślenie symbolicznej roli świata przedstawionego.

Sakralizacja ojczyzny

Słowo Litwa, pojawiające się w pierwszym zdaniu Inwokacji jest synonimem całej ojczyzny, Polski. Wskazuje na to poetyckie rozwinięcie tego zwrotu o charakterze peryfrazy: „Litwo! Ojczyzno moja!”. Mickiewicz personifikuje utracony kraj, traktując go jak najdroższą osobę, utraconą kochankę. Nawiązuje również do mistrza polskiej poezji, Jana Kochanowskiego, porównując Litwę do utraconego zdrowia.

„Widzę i opisuję”

Mickiewicz charakteryzuje metodę artystyczną, jaką będzie się posługiwał w całej epopei. Mowa tu mianowicie

Komentarze (1)
Wynik działania 5 + 4 =
karol
2016-02-22 18:17:38
zenada, dostalam za to 2-
Ostatnio komentowane
TO NIE JEST INTERPRETACJA. MOIM ZDANIEM NAJGORSZA INTERPRETACJA NA ŚWIECIE. MOJA P. OD PO...
ŻAŁOSNE • 2020-10-28 23:03:24
7y6yy
ytyio yguig • 2020-10-28 18:58:23
Tekst jest napisany z błędami. (lata panowania) Hammurabi nie zjednoczył pierwszy Samar...
Historyk • 2020-10-28 17:07:17
To jest 7.
Alice • 2020-10-28 11:43:13
hyggyy
jhfhftu • 2020-10-28 10:30:09