Wielka Improwizacja - interpretacja - strona 4

ma również wymiar egzystencjalny i metafizyczny. Mamy tu do czynienia ze swoistą psychomachią, czyli walką, która odbywa się we wnętrzu bohatera. Jest to bitwa pomiędzy obecnymi w nim siłami dobra i zła, pychy i pokory, indywidualizmu i miłości do narodu. Współgra to z planem metafizycznym: o duszę bohatera walczą dwie sprzeczne potęgi – aniołowie i diabły. Wielka Improwizacja jest więc również rodzajem moralitetu.

Spowiedź Konrada

Mickiewicz nieprzypadkowo nadał Konradowi rysy autobiograficzne. W osobie bohatera poeta przeprowadza bowiem rozrachunek z własnym poczuciem wielkości. Pokazując Konrada, który wadzi się z Bogiem i pragnie rządu dusz, a jednocześnie jest słabym człowiekiem uwięzionym w klasztornej celi, autor dokonuje krytyki cech, które uosabia jego bohater: bluźnierczej pychy, skrajnego indywidualizmu, pogardy dla innych.

Tym samym monolog Konrada uzyskuje jeszcze inny, bardziej osobisty wymiar. Jest to rodzaj spowiedzi, autokreacji, poznania całej prawdy o własnej naturze. Pisze o tym Alina Witkowska:

Tok analityczny, choć gwałtowny, autorefleksyjny improwizacji Konrada jest – być może – daną mu w nadzwyczajnym porywie mocy poetyckiej wizją samego siebie, rozpoznaniem siebie, swych dążeń i celów.

Przebaczenie

Nie należy również rozpatrywać sceny Wielkiej Improwizacji w oderwaniu od następującej po niej sceny egzorcyzmów dokonywanych nad Konradem przez księdza Piotra. Otóż, wynika z niej, że Bóg przebacza bohaterowi. Mickiewicz projektuje w ten sposób niezwykle optymistyczną wizję ludzkich relacji ze Stwórcą. Jakkolwiek człowiek by zgrzeszył, Bóg zawsze ofiaruje mu swoje przebaczenie.

Polecamy również:

  • Dziady cz. 3 - plan wydarzeń

    1. Symboliczna przemiana Gustawa w Konrada.2. Spotkanie więźniów w celi Konrada:a). opowieść Jana o męczeństwie Janczewskiego i Wasilewskiego,b). bluźniercza pieśń Jankowskiego,c). „pieśń zemsty” Konrada,d). „mała improwizacja”. Więcej »

  • Dziady cz. 3 - geneza

    Trzecia część dramatu została ukończona w 1832 roku i ze względu na miejsce powstania określona mianem „Dziadów drezdeńskich”. Dzieło wydano drukiem w tym samym roku (dołączone do IV tomu „Poezji” Mickiewicza). Utwór powstał pod wpływem niedawnej klęski powstania listopadowego.... Więcej »

  • Dziady cz. 3 - czas i miejsce akcji

    Znamy dokładną datę rozpoczęcia akcji dramatu. Pod koniec prologu Więzień zapisuje na ścianie datę swojej metamorfozy. Gustaw przemienia się w Konrada 1 listopada 1823 roku. Kolejne wydarzenia odbywają się prawdopodobnie w przeciągu kilku miesięcy. Za datę kończącą akcję dramatu można uznać rok 1824, pojawiający... Więcej »

  • Dziady cz. 3 - opracowanie (problematyka)

    Trzecia część „Dziadów” to wielki dramat narodowy, poruszający przede wszystkim problem sensu męczeństwa polskiego narodu, reprezentowanego przez grupę uwięzionej młodzieży, poddanej represjom władz carskich. Punktem wyjścia do rozważań poety jest historyczne wydarzenie – szeroko zakrojone... Więcej »

  • Dziady cz. 3 - bohaterowie
Komentarze (2)
Wynik działania 5 + 2 =
uga buga
2021-05-04 10:37:46
no fajniutko :3
koksu
2021-05-03 11:49:32
fajnie polecam nic nie rozumiem jutro matura ????????
Ostatnio komentowane
.
• 2022-01-25 06:59:05
bardzo mi się podobała książka ,,Drzewo do samego nieba"
• 2022-01-24 12:21:34
super polecam te szkołę !!!!!!
• 2022-01-23 15:43:46
super szkoła
• 2022-01-23 15:36:46
Łatwiej z Pitagorasa niż z tak skomplikowanego wzoru
• 2022-01-23 10:30:13