Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Stanisław Baliński, Antyromantyzm – analiza i interpretacja

Ostatnio komentowane
rww
rr • 2019-12-14 11:15:29
lubie kupcie
kupcia • 2019-12-13 10:31:41
3
21 • 2019-12-12 19:49:22
Jest błąd w treści na samym początku drugiej informacji na temat planet wewnętrznych,...
Xxd • 2019-12-12 18:54:28
Skomentuj tekst
Adam • 2019-12-12 15:03:55
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Mając w pamięci deklarację programową Stanisława Balińskiego, a mianowicie jego przynależność do grupy literackiej Skamander, wiersz pt. Antyromantyzm można rozpatrywać jako manifest programowy tego środowiska poetyckiego. Pisze bowiem poeta:

Nie kochać nam, nie marzyć,
nie usychać w biegu,
Nie roztkliwiać się gwiazdą, nie poddawać smutkom,
Nie odpływać od życia, jak łódka od brzegu,
Bo ani życie brzegiem, ani sen jest łódką […]

Nawołuje zatem do zachowania zupełnie odwrotnego niż przewidywałaby romantyczna stylizacja. Rzeczywiście Skamandryci prezentowali postawę krytyczną wobec założeń romantyzmu. Paradygmat romantyczny wydawał się im anachroniczny i nieaktualny.

W kolejnych strofach podmiot liryczny nawiązuje do idei propagowanych przez poetów XIX-wiecznych jednocześnie antagonizując z nimi. Neguje zatem przywiązanie do świata przyrody i przekonanie o magicznym związku człowieka i natury (był to jeden z najważniejszych fundamentów romantycznego myślenia o świecie):

Nie iść nam, nie­po­praw­nym, w ogro­dy szczę­ś1i­we
Mię­dzy drze­wa, zbyt pięk­ne aby były żywe.[…]

Podmiot staje również w opozycji do romantycznego marzycielstwa i wiary w nadprzyrodzoność zdarzeń. W ostatniej

Polecamy również:

Komentarze (0)
4 + 3 =