Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Stanisław Baliński, Polska podziemna – analiza i interpretacja

Ostatnio komentowane
Tak
Mariusz • 2019-09-16 16:55:31
przydate
kmil • 2019-09-16 16:34:16
Mamy jedną, czy wiele pór roku? Zdanie "wylewy, siewy oraz zbiory odpowiadały współcz...
Gość • 2019-09-15 16:17:10
spoczko bardzo
Marco Polo • 2019-09-15 16:04:28
super
ilka • 2019-09-14 18:20:40
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Wiersz Stanisława Balińskiego został napisany w Londynie w 1944 roku. Profil twórczości poety, a zwłaszcza utwory odwołujące się do tematyki wojennej i okupacyjnej, m.in. wiersz Polska podziemna, czynią go patronem swoistego ruchu oporu przeciw fałszowaniu rzeczywistości.

Początek utworu stanowi swego rodzaju deklarację podmiotu lirycznego – obnaża od swoje przywiązanie do ojczyzny, nawet w chwili jej zniewolenia:

Moją oj­czy­zną jest Pol­ska Pod­ziem­na,
Wal­czą­ca w mro­ku, sa­mot­na i ciem­na,
Moim po­wie­trzem jest wi­cher bez nie­ba,
Moim po­kar­mem jest krew w gar­ści chle­ba, […]

Nie wyrzeka się jej, nie staje po stronie wroga, ale wierzy w jej powodzenie i odzyskanie niepodległości. Co ważne, nawet jeśli się tak nie stanie, do końca pozostanie jej wierny.

W kolejnych fragmentach podmiot ostrzega czytelnika przed tym, że ucieczka od ojczyzny i poddanie się, wiąże się z piętnem, które towarzyszyć będzie mu przez całe życie. Wyrzuty sumienia nie pozwolą zapomnieć o porzuceniu narodu, a takie życie nie będzie nic warte. Podmiot mówi

Może mnie dła­wić ten bunt wiecz­nie żywy,
Ale bez nie­go nie będę szczę­śli­wy,
Mogę ucie­kać przed zma­gań ża­ło­bą,
Ale już ni­g­dy nie

Polecamy również:

Komentarze (0)
1 + 4 =