Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Stanisław Baliński, Polska podziemna – analiza i interpretacja

Ostatnio komentowane
pozdrawiam ciepło z wigilii
kluska a • 2019-12-06 14:12:20
kjj
n • 2019-12-06 12:44:28
Dzk
Serek • 2019-12-05 21:29:59
jd
jd • 2019-12-05 16:50:39
Komentarz nie został zapisany. Nie podano treści komentarza lub nazwy komentującego.Kom...
Komentarz nie został zapisany. Nie podano treści komentarza lub nazwy komentującego.Komentarz nie został zapisany. Nie podano tr • 2019-12-04 17:25:17
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Wiersz Stanisława Balińskiego został napisany w Londynie w 1944 roku. Profil twórczości poety, a zwłaszcza utwory odwołujące się do tematyki wojennej i okupacyjnej, m.in. wiersz Polska podziemna, czynią go patronem swoistego ruchu oporu przeciw fałszowaniu rzeczywistości.

Początek utworu stanowi swego rodzaju deklarację podmiotu lirycznego – obnaża od swoje przywiązanie do ojczyzny, nawet w chwili jej zniewolenia:

Moją oj­czy­zną jest Pol­ska Pod­ziem­na,
Wal­czą­ca w mro­ku, sa­mot­na i ciem­na,
Moim po­wie­trzem jest wi­cher bez nie­ba,
Moim po­kar­mem jest krew w gar­ści chle­ba, […]

Nie wyrzeka się jej, nie staje po stronie wroga, ale wierzy w jej powodzenie i odzyskanie niepodległości. Co ważne, nawet jeśli się tak nie stanie, do końca pozostanie jej wierny.

W kolejnych fragmentach podmiot ostrzega czytelnika przed tym, że ucieczka od ojczyzny i poddanie się, wiąże się z piętnem, które towarzyszyć będzie mu przez całe życie. Wyrzuty sumienia nie pozwolą zapomnieć o porzuceniu narodu, a takie życie nie będzie nic warte. Podmiot mówi

Może mnie dła­wić ten bunt wiecz­nie żywy,
Ale bez nie­go nie będę szczę­śli­wy,
Mogę ucie­kać przed zma­gań ża­ło­bą,
Ale już ni­g­dy nie

Polecamy również:

Komentarze (0)
3 + 2 =