Jan Kasprowicz - biografia i twórczość - strona 3

„Anima lachrymans i inne nowe poezje” (1894), „Miłość” (1895), „Krzak dzikiej róży” (1898) oraz poemat dramatyczny „Bunt Napierskiego” (1899).

Wydane już w XX wieku tomy „Ginącemu światu” i „Salve Regina” (oba w 1902) zapewniły Kasprowiczowi miejsce w panteonie młodopolskich poetów i pozwalają zaliczyć go do grona prekursorów katastrofizmu w polskiej poezji. Utwory z tych zbiorów, wydanych później łącznie jako „Hymny”, utrzymane są w stylu modernistycznym i dotyczą sytuacji człowieka współczesnego dręczonego przez lęki egzystencjalne, ukazane w konwencji ekspresjonistycznej. W tym okresie powstał również dramat „Uczta Herodiady”.

Trzeci okres twórczości Kasprowicza charakteryzuje postawa franciszkańska, afirmacja codzienności, akceptacja rzeczywistości i pojednanie z Bogiem. Tematyka spraw prostych, zwyczajnych pociąga za sobą prostotę formy wypowiedzi (wiersz tonicznym, stroficzny, regularny, potoczne, proste słownictwo, ograniczenie środków artystycznych).

Wymienia się tu następujące zbiory: „Księga ubogich” (1916), „Księga miłości” (1922), „Mój świat” (1926) oraz dramaty „Sita. Indyjski hymn miłości w trzech odsłonach” (1917) i „Marchołt gruby a sprosny” (1920).

Komentarze (0)
Wynik działania 3 + 3 =
Ostatnio komentowane
adł w końcu stoła, Podparł się w boki jak basza: »Hulaj dusza! hulaj!« woła, Ś...
 Jedzą, piją, lulki palą, Tańce, hulanka, swawola; Ledwie karczmy nie rozwalą, Cha, cha! chi, chi! hejża! hola!  Twardowski si • 2020-09-23 09:50:19
dzięki wielkie!
xayoo • 2020-09-21 12:24:47
Dzk , bardzo pomocne
bobas • 2020-09-16 17:40:29
kocham Polską literatórę
tgyfvg • 2020-09-15 11:00:30
nom fajne
123445676878 • 2020-09-14 18:20:58