Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Przeprosiny Boga - interpretacja i analiza wiersza

„Przeprosiny Boga” to ballada umieszczona w ostatnim tomie poezji Kasprowicza, wydanym w 1926 roku, pt.: „Mój świat”.

Tematem utworu jest historia dwóch staruszków blisko zaprzyjaźnionych z Bogiem. Poeta tworzy obraz bardzo zażyłej relacji człowieka ze Stwórcą, przyjacielskiej, bezpośredniej. Staruszkowie chodzą z Bogiem „na jednego”, grywają w karty i zwyczajnie sobie gwarzą. Obraz Boga jest pełen prostoty: „Z staruszkiem Panem Bogiem/ Prostym jak oni prości”. Stwórca ukazany został bez patosu, dystans między nim i człowiekiem zostaje w ten sposób zatarty. Stwórca jest po prostu, w sposób zwykły i naturalny obecny w życiu ludzi, dzieli z nimi ich codzienność.

Sielankowy nastrój zostaje zburzony przez wypowiedź jakiegoś cepra (podhalańskie określenie ludzi przyjezdnych, raczej negatywne):

(…) Aż tu jednego razu/ Oblazła ich wielka trwoga:/ Wmówił w nich jakiś ceper,/ Że obrazili Boga./ Że go pospolitują,/ Że miejsce jego jest w tumie,/ Nie w zwykłej chłopskiej chałupie,/ Nie w zwykłym chłopskim rozumie (…).

Staruszkowie to górale, ceper jest osobą obcą w ich świecie, człowiekiem wykształconym, zwanym dalej „mądralą edukowanym”. Do tej pory staruszkowie nie zastanawiali się nad swoim

Zobacz również

  • Przeprosiny Boga - treść wiersza

    Żyli dwaj staruszkowieW ogromnej zażyłościZ staruszkiem Panem Bogiem,Prostym, jak oni prości.Chodzili z nim na „jednego“Do Pietra, czy do Jakóba,Nigdy się nie zachwiałaPrzyjazna z Nim rachuba.

    Więcej

Losowe zadania

Komentarze (0)
Wynik działania 3 + 3 =
Ostatnio komentowane
Dzięki pomogło bardzo :)
Luna Smift • 2020-06-02 15:17:28
super jest ten tekst
xxxwojtixxx • 2020-06-01 16:35:33
Dziękuję za pomoc w materiale, kurde dzięki goście.
Black • 2020-05-31 18:08:37
słabe
nikt • 2020-05-30 19:12:15
dzięki
x • 2020-05-30 14:53:22