Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Wojny rosyjsko-tureckie w XVIII w. - przyczyny, najważniejsze wydarzenia, skutki

Od samego początku istnienia Caratu, kolejni rosyjscy władcy opierali swoją władzę na bizantyjskich tradycjach i widzeniu Moskwy jako „trzeciego Rzymu”. Z tego samego powodu, jednym z najbardziej prestiżowych i długofalowych celów Rosji było odzyskanie Bizancjum. Rosyjscy władcy w różnych wiekach traktowali to jako swoją świętą misję, a plany wcielenia Konstantynopola do Rosji istniały nawet w czasie I wojny światowej. Oprócz owego celu prestiżowego, tereny tureckie bądź związane z Turcją (jak Chanat Krymski) były naturalnym kierunkiem ekspansji militarnej dla Rosjan. Podbojem kierowały względy ekonomiczne – chęć przejęcia ważnych szlaków handlowych, jak również kontroli cieśnin czarnomorskich. Warto przy tym zaznaczyć, że w omawianym tu, XVIII wieku potęga Turcji chyliła się ku upadkowi, a państwo znajdowało się w głębokim kryzysie. Była więc ona bardzo kuszącym celem dla kolejnych etapów ekspansji.

Ogółem przez cały okres swojego istnienia Rosja stoczyła z Turcją około 12 wojen, z czego aż 4 w wieku XVIII. Toczyły się one w latach 1710 -1711, 1735 -1739, 1768 - 1774 i 1787 - 1792. Jedynie pierwsza z nich, toczona z Piotrem I Wielkim, przyniosła Turcji zwycięstwo, zresztą zupełnie niewykorzystane przez pokój adrianopolski w 1713 roku. Z pozostałych trzech za najważniejszą należy uznać konflikt z lat 17668 - 1774, kiedy to Turrcja została praktycznie rzucona na kolana i w wyniku pokoju w Kuczuk Kajnardży (1774) utraciła Chanat Krymski.

W rezultacie wojen z Turcją Rosja umocniła swoją pozycję w Azji Środkowej i zlikwidowała zagrożenie, jakim dla jej ziem były ciągłe najazdy Tatarów Krymskich.  Zwycięstwa znacznie wzmocniły Rosję i pozwoliły jej w kolejnym wieku na jeszcze większą penetrację Azji.



Zobacz również

  • Elżbieta Romanow i Piotr III Romanow - rządy, polityka wewnętrzna i zewnętrzna

    Elżbieta Piotrowna Romanowa (1709-1762), córka cara Piotra I Wielkiego (1689-1725) objęła władzę za sprawą przewrotu pałacowego, w którym wystąpiła ona przeciwko niemieckim wielkorządcom, którzy sprawowali regenturę nad, nieletnim wówczas, Iwanem VI (1740-1764).

    Więcej
  • Caryca Katarzyna II - biografia, panowanie. Absolutyzm w Rosji Katarzyny II i jego konsekwencje

    Katarzyna II, czyli Sophia Augusta Anhalt-Zerbst  przyszła na świat 2.05.1729 roku w Szczecinie jako córka księcia Christiana Augusta von Anhalt-Zerbst (1690-1747) z dynastii askańskiej oraz Joanny Elżbiety z dynastii holsztyńskiej. W stosunkowo młodym wieku została ona wybrana na żonę dla przyszłego cara, również nie...

    Więcej
  • Osiągnięcia i reformy Katarzyny II w Rosji

    Katarzyna II dała się poznać Rosji jako władczyni silna, bezwzględna, ale jednocześnie wybitnie utalentowana. Miała ona też na pewno wizję państwa, którą konsekwentnie realizowała – chciała ona doprowadzić do przekształcenia Rosji w duchu absolutyzmu oświeconego, z osobą władcy jako postaci dominującej w państwie, a...

    Więcej
  • Ekspansja Rosji w Azji Środkowej i na Kaukazie

    W XVIII wieku  Rosja carska, zreformowana przez cara Piotra I Wielkiego, stała się potęgą na skalę europejską, zdolną do podjęcia jednoczesnej ekspansji w wielu kierunkach. Mimo że głównymi celami kolejnych rosyjskich władców był „marsz” w stronę Europy Zachodniej i zdobycie Konstantynopola, to nie należ...

    Więcej

Losowe zadania

Komentarze (0)
Wynik działania 4 + 4 =
Ostatnio komentowane
Synod w Jamni zaczyna być podważany jako niezaistniały.
Marcin • 2020-08-01 22:23:11
Pomylono kąty
dsf • 2020-06-22 16:11:37
wow
Kasia • 2020-06-17 11:55:30
jezu ale trudne
iwo • 2020-06-16 18:19:06
dzieki
halinka • 2020-06-15 11:00:28