Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Piosenka o końcu świata - interpretacja i analiza wiersza

„Piosenka o końcu świata”  - analiza

„Piosenka o końcu świata” jest wierszem Czesława Miłosza, pochodzącym z opublikowanego w 1945 r. tomu pt.: „Ocalenie”. Utwór ten zalicza się do typu liryki filozoficzno-refleksyjnej. Podmiot liryczny wypowiada się w trzeciej osobie liczby pojedynczej, co pozwala uznać „Piosenkę...” za przynależącą do liryki pośredniej, opisowej lub sytuacyjnej (elementy narracji).

Wiersz Miłosza składa się z trzech strof liczących kolejno: sześć, siedem i osiem wersów oraz jednej składającej się z czterech. Forma ta nawiązuje do sonetu, co zdaje się potwierdzać ostatnia zwrotka „Piosenki o końcu świata”, zawierająca puentę i refleksję.

Liczba sylab w poszczególnych wersach nie jest jednakowa (chociaż dominują wersy dziesięciosylabowe). Spośród środków stylistycznych na pierwsze miejsce wysuwają się: epitety (żółty żagiel), anafory (dwie strofy zaczynają się od wersu: „W dzień końca świata”) oraz powtórzenia (dwukrotne powtórzenie „Innego końca świata nie będzie”). Z kolei sam tytuł – „Piosenka o końcu świata” – zdaje się swoistym oksymoronem – w końcu piosenka sugeruje prostą i przyziemną tematykę, zaś wiersz Miłosza traktować ma o końcu świata

„Piosenka o końcu

Komentarze (0)
Wynik działania 2 + 3 =
Ostatnio komentowane
Dzk , bardzo pomocne
bobas • 2020-09-16 17:40:29
kocham Polską literatórę
tgyfvg • 2020-09-15 11:00:30
nom fajne
123445676878 • 2020-09-14 18:20:58
dzięki
RTC • 2020-09-14 16:37:14
super napisane, dziękuję!!!
hjnbvf • 2020-09-13 16:00:42