Biblia królowej Zofii - opracowanie (geneza, autorstwo, znaczenie)

„Biblia królowej Zofii” jest najstarszym polskim tłumaczeniem Starego Testamentu (istnieje także możliwość, że była ona przekładem całego Pisma Świętego, lecz zachował się tylko S.T.). Do roku 1939 znajdowała się w węgierskiej miejscowości Sarospotak, skąd wzięła się jej druga nazwa – „Biblia Szaroszpotacka” (poprawna jest także forma Szaroszpatacka). Do czasów współczesnych (wiek XX) zachowały się obszerne fragmenty księgi pierwszej (185 stron, kończy się ona na Księdze Hioba) oraz nieliczne fragmenty księgi drugiej, która najwyraźniej została przekazana na makulaturę i służyła następnym pokoleniom introligatorów do oprawiania ksiąg. Znamy je głównie z fototypicznych wydań, gdyż w czasie II wojny światowej dzieło uległo poważnym zniszczeniom.

Geneza „Biblii królowej Zofii”

„Biblia królowej Zofii” powstała najpewniej na życzenie czwartej żony Władysława Jagiełły, Zofii Holszańskiej. Przyjmuje się, że prace nad nią trwały osiem lat, od 1453 do 1461 r. Przekładu najprawdopodobniej dokonał kapelan królowej Zofii – Andrzej z Jaszowic –  chociaż istnieją także opinie, że pracowało nad nim kilku uczonych naraz. Tekst przepisywany był przez długi czas, a dzieło ukończono w Nowym Mieście

Komentarze (0)
Wynik działania 3 + 5 =
Ostatnio komentowane
s
a • 2020-11-25 21:43:45
wd
dda • 2020-11-25 15:03:35
uhhuhuhuuhhu
kooaoa • 2020-11-25 12:03:59
dzięki :3
melinda • 2020-11-25 10:27:56
Jest błąd, powinno być 3s 3p 4s 3d jest 3s 4s 3d
Oldboy • 2020-11-24 21:27:13