Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Kazania gnieźnieńskie - opracowanie (geneza, autorstwo, znaczenie)

Ostatnio komentowane
KPK to podstawa prawna jednak nieograniczona do danego kraju dr Arletta Bolesta adwokat ...
Arletta Bolesta • 2019-04-21 08:49:52
karol jest najlepszy
KAROL • 2019-04-15 11:54:08
Ciekawe
Roster • 2019-04-14 13:56:04
Chyba autorowi kontrkultura pomyliła się z kulturą alternatywną. Polecam się doinform...
K2376 • 2019-04-13 13:14:03
szkoda, że nie ma nic na temat ''Tędy i owędy''. :(
młoda_polonistka • 2019-04-13 13:09:56
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Rękopis „Kazań gnieźnieńskich” zachowały się do dzisiejszych czasów w Bibliotece Katedralnej w Gnieźnie. Zbiór ten zawiera 10 kazań w języku polskim, 95 w łacinie, a także nieliczne fragmenty „Złotej legendy” Jakuba da Voragine'a.

Geneza „Kazań gnieźnieńskich”

Autorstwo „Kazań gnieźnieńskich” przypisuje się Łukaszowi z Wielkiego Koźmina – bakałarzowi Uniwersytetu Praskiego (odpowiednik dzisiejszego licencjata) oraz magistrowi sztuk wyzwolonych. Ten drugi tytuł zdobył on na Akademii Krakowskiej, której rektorem został w 1411. Pochodził on z Wielkopolski, a język kazań jest charakterystyczny właśnie dla tego regionu średniowiecznej Polski.

Kazania powstały na początku XV stulecia (najpewniej krótko po 1409 r.). Badacze uważają, że spisane zostały one w Krakowie, gdzie przebywał Łukasz z Wielkiego Koźmina. Był to zbiór utworów homiletycznych skierowanym do prostego odbiorcy. Inspiracją do ich stworzenia stała się działalność wybitnych średniowiecznych kaznodziejów, np. Peregryna z Opola, Hieronima z Pragi, Jakuba da Voragine oraz Konrada Waldhausena.

„Kazania gnieźnieńskie” - charakterystyka

W skład „Kazań gnieźnieńskich” wchodzi 95 tekstów łacińskich. Siedemdziesiąt jeden z nich

Polecamy również:

Komentarze (0)
4 + 3 =