Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Skarga umierającego - interpretacja i analiza

Ostatnio komentowane
rww
rr • 2019-12-14 11:15:29
lubie kupcie
kupcia • 2019-12-13 10:31:41
3
21 • 2019-12-12 19:49:22
Jest błąd w treści na samym początku drugiej informacji na temat planet wewnętrznych,...
Xxd • 2019-12-12 18:54:28
Skomentuj tekst
Adam • 2019-12-12 15:03:55
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Informacje wstępne

„Skarga umierającego” jest najpewniej swobodnym przekładem czeskiego utworu „O rozdzieleniu duszy z ciałem” (ok. 1422). W Polsce do czasów nowożytnych zachowały się dwa jej zapisy: płocki oraz wrocławski. Pierwszy, przechowywany w Bibliotece Seminaryjnej w Płocku (zaginął w czasie II wojny światowej), odznacza się formą abecedariusza (kolejne strofy rozpoczynają się od następujących po sobie liter alfabetu). Drugi, znajdujący się we wrocławskiej Bibliotece Kapitulnej, ma kompozycję widowiska scenicznego – zawarte są nim kwestie wypowiadane przez umierającego, zgromadzonych ludzi oraz anioła.

Teksty te powstały najprawdopodobniej w bardzo zbliżonym okresie czasu. Przekaz płocki datowany jest na rok 1463, a jego spisanie wiąże się z Dawidem z Mirzyńca, natomiast datę powstania zapisu wrocławskiego, którego autor ani skryptor nie są znani, szacuje się na okres między 1461 a 1470 r. Do obydwu wersji „Skargi umierającego” z czasem zaczęto dodawać popularną w średniowieczu pieśń pt.: „Dusza z ciała wyleciała”.

Analiza „Skargi umierającego”

Przekaz płocki

Przekaz płocki jest pieśnią składająca się z 22 zwrotek. Jej oś to monolog konającego. Niemal cały utwór napisany

Polecamy również:

Komentarze (0)
1 + 2 =