Sztuka renesansu - charakterystyka - strona 2

tworzą nierozerwalną całość. Te same zasady obowiązują w sztuce, która ma przekazywać prawdę, ukazywać piękno i służyć dobru. Stąd wywodzi się zasada mimesis: sztuka ma ukazywać prawdę. W sztukach plastycznych obowiązuje więc realizm, w teatrze  funkcjonuje cały zespół reguł, ściśle określający zasady naśladownictwa rzeczywistości.

W każdej dziedzinie sztuki obowiązują: umiar, stosowność i dbanie o harmonię. Malarze i rzeźbiarze dbają o proporcje, architektura preferuje zwarte bryły, symetrię i umiar w zdobnictwie. Zgodnie z antycznym pojmowaniem piękna, budowniczy dbają o doskonałą harmonię, zachowanie proporcji i symetrię. Budowle „mocno stoją na ziemi” w przeciwieństwie do gotyckich świątyń, „unoszących się do nieba”. Strzeliste wierze ustępują łagodnym kopułom, ostre łuki – delikatnym zaokrągleniom i półkolom.

Literatura propaguje umiar w życiu, zarówno w zażywaniu jego rozkoszy, jak i w przeżywaniu nieszczęść.

Styl klasyczny preferował prostotę, unikanie nachalnego zdobnictwa, pustej retoryki na rzecz przejrzystości kompozycyjnej i jasnego wyrażania myśli. Pod koniec XVI w. styl klasyczny ustępuje powoli manieryzmowi, który charakteryzował się większą ekspresywnością.

W sztuce podkreślano piękno natury. Pisarze namiętnie sięgają po motywy sielankowe, ukazują blaski wiejskiego życia. Pejzaże stają się częstym tematem dzieł malarskich. Także portrety niejednokrotnie mają za tło krajobraz po to, by podkreślić związek człowieka z naturą.

Polecamy również:

Komentarze (0)
Wynik działania 3 + 5 =
Ostatnio komentowane
@ Krzyż, o co Tobie się rozchodzi?
• 2022-05-16 23:41:06
Dzięki pomogło
• 2022-05-16 19:44:12
Fajne fajnie
• 2022-05-16 19:35:14
fajne
• 2022-05-16 16:04:04
Za długie
• 2022-05-16 15:04:11