Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Opis Śmierci w Rozmowie Mistrza Polikarpa ze Śmiercią - strona 2

Ostatnio komentowane
Mit o Narcyzie można interpretować na wielu różnych poziomach. W najprostszym sensie s...
nikola • 2019-07-20 09:17:22
Bardzo fajne, proste wyprowadzenie wzoru.
Eto Demerzel • 2019-07-15 07:25:47
jest git
jakubas kok • 2019-07-08 10:19:33
przydałyby się jeszcze daty
j • 2019-06-27 15:49:28
wolę określenie niewierzący w boga i objawienia, lub racjonalnie myślący. jest taka p...
bergo • 2019-06-22 15:18:51
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

z miedzi]”).

To niewątpliwie widok napawający jednocześnie przerażeniem i obrzydzeniem. Autor wiersza jeszcze bardziej rozbudowuje opis Śmierci – odpada jej kawałek nosa („Upadł ci jej koniec nosa”); jest ona więc ciałem w stanie rozkładu. Nieprzyjemne wrażenie potęguje sącząca się z jej oczu krwawa rosa („Z oczu płynie krwawa rosa”). Na czaszce makabrycznej istoty widnieje chusta.

Nie tylko powierzchowność Śmierci jest przerażająca. Całe jej ciało porusza się w ten sposób, by jak najbardziej eksponować odkryte kości („Wypięła żebra i kości”). Atmosferę grozy potęguje również porównanie jej do ludożercy („Jak samojedź krzywousta”). Najwięcej uwagi jednak poświęca autor opisowi przerażającej twarzy Śmierci. Zostaje w nim doprecyzowany np. jej brak warg („Nie było warg u jej gęby”). Oblicze Śmierci nie jest statyczne. Przewraca ona oczami („Miece oczy zawracając”) oraz zgrzyta zębami („poziewając skżyta zęby”).

Przedstawienie Śmierci nie mogłoby być kompletne, gdyby nie dzierżyła w ręce swojego nieodłącznego atrybutu – kosy. Wielokrotnie zapewnia ona Mistrza Polikarpa, że narzędzie to jest wystarczająco ostre, by powalić każdego.

Podsumowanie

Wizerunek Śmierci w „Rozmowie Mistrza Polikarpa ze Śmiercią” nie odbiega od średniowiecznych wyobrażeń na jej temat. Trzeba pamiętać, że zanim w wyobraźni ludzi śmierć zaczęła funkcjonować pod postacią szkieletu z kosą, jej personifikację stanowiły rozkładające się zwłoki. Trudno podejrzewać, by w średniowieczu widok taki budził grozę, skoro był dość powszechny, toteż atrybutem śmierci stała się kosa – przerażające narzędzie ścinające ludzkie życie niczym trawę.

Polecamy również:

Komentarze (1)
3 + 3 =
Komentarze
Rudy • 2019-02-13 16:11:13
a ha
echo $this->Html->script('core.min'); echo $this->Html->script('blockadblock.js'); echo $this->Html->script('fancybox/jquery.fancybox-1.3.4.min'); echo $this->Html->css('/js/fancybox/jquery.fancybox-1.3.4.min'); echo $this->Html->script('jnice/jquery.jNice', array('async' => 'async')); echo $this->Html->css('/js/jnice/jNice.min');