Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Opis Śmierci w Rozmowie Mistrza Polikarpa ze Śmiercią

Ostatnio komentowane
karol jest najlepszy
KAROL • 2019-04-15 11:54:08
Ciekawe
Roster • 2019-04-14 13:56:04
Chyba autorowi kontrkultura pomyliła się z kulturą alternatywną. Polecam się doinform...
K2376 • 2019-04-13 13:14:03
szkoda, że nie ma nic na temat ''Tędy i owędy''. :(
młoda_polonistka • 2019-04-13 13:09:56
pozdrawiam ósmoklasistów przed egzaminem xdd
pjoter • 2019-04-13 10:33:20
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Informacje wstępne

„Rozmowa Mistrza Polikarpa ze Śmiercią” to jedno z najważniejszych dzieł polskiej literatury średniowiecznej. Powstało ono ok. 1463 r. i zostało spisane w rękopisie Biblioteki Seminaryjnej w Płocku. Utwór ten był polską parafrazą łacińskiego dialogu napisanego prozą – „Dialogus magistra Polycarpi cum morte” (XIV w.). „Rozmowa Mistrza Polikarpa ze Śmiercią” jest jednak dziełem znacznie bardziej zaawansowanym pod względem artystycznym (ok. 80% wersów napisanych zostało ośmiozgłoskowcem, występują regularne rymy parzyste, pojawiają się rozbudowane opisy).

Opis Śmierci w utworze

Carl Julius Milde Totentanz
Carl Julius Milde „Totentanz” („Taniec śmierci”)

 

Opis Śmierci w „Rozmowie...” zajmuje 23 wersy (od 25 do 48). Jest to zatem naprawdę rozbudowane przedstawienie, jeśli idzie o standardy średniowiecznej poezji).

Oczom Mistrza Polikarpa ukazała się naga kobieta („uźrzał człowieka nagiego, / Przyrodzenia niewieściego”). Nie był to jednak widok cieszący jego wzrok, czego potwierdzenie stanowią następne wersy dzieła:

(…) Obraza wielmi skaradego, / Łoktuszą przepasanego, / Chuda, blada, żółte lice, / Łszczy się niczym miednica („wyglądu wielce szkaradnego, / przepasaną chustą, / chudą, bladą, z żółtym licem, / lśni jako miednica [tj. naczynie

Polecamy również:

Komentarze (1)
3 + 1 =
Komentarze
Rudy • 2019-02-13 16:11:13
a ha