Julian Tuwim Kwiaty polskie - interpretacja

Julian Tuwim pisał „Kwiaty polskie” w okresie od 1940 do 1953 r. To znacznych rozmiarów dzieło, które krytycy najczęściej traktują jako realizację gatunku charakterystycznego dla romantyzmu – poematu dygresyjnego.

Powstawało ono, gdy poeta przebywał na emigracji oraz po jego powrocie do kraju (1946).

Czym cechował się poemat dygresyjny? Przede wszystkim szczątkową fabułą stanowiącą dla narratora pretekst do przywoływania kolejnych dygresji, które mogły dotyczyć różnorodnych tematów (np. politycznych, społecznych itp.). W dodatku narrator posługiwał się często ironią, sarkazmem i żartem oraz prezentował postawę zdystansowaną (głównie wobec fabuły). Wielkie znaczenie ma także czytelnik, który jest drugim podmiotem gry prowadzonej przez narratora. Staje się on jego dysputantem, zanurza się w prędkim i wartkim ciągu przemyśleń i skojarzeń.

Dzieło Tuwima rozpoczyna się opisem wiejskich bukietów. Już w tym momencie narrator nawiązuje do ojczyzny, tego, co w niej pierwotne, niezmienne – folkloru. Takich reminiscencji pojawia się w utworze więcej – narrator przywołuje m.in. swoją „Łódź młodą”. Dlatego też można określić go mianem port parole autora. Szczególnie wyraźnie tęsknotę za ojczyzną wyraża fragment:

(…) My country is my Home. Ojczyzna/ jest moim domem. Mnie w udziele/ Dom polski przypadł. To – ojczyzna./ A inne kraje są hotele (…).

Ciężka sytuacja twórcy, który wskutek wybuchu II wojny światowej musiał opuścić Polskę, znajduje odbicie w wielu fragmentach „Kwiatów polskich”.

Liczne ustępu poematu poświęcone zostały także roli poezji. Narrator nazywa ją „lampą czarnoksięską” i „lampą laboratoryjną”. Poezja jest więc tajemniczą siłą sprawczą, ale również ściśle wiąże się z pracą. Poeta jest rzemieślnikiem oraz kimś, kto ma szczególnie głęboki wgląd w rzeczywistość. Jednak by jego sztuka wzniosła się na prawdziwe wyżyny, najpierw „(...) sprawdzi każdy kamyk/ każde kółeczko w swym zegarku”. Ważna jest więc forma, znaczące są ziemskie problemy. W osobistej sytuacji narratora sztuka ta jawi się także jako jedna z najlepszych metod ucieczki od trudnej rzeczywistości i przeniesienia się w inne, lepsze rejony.

Fabuła „Kwiatów polskich” oscyluje wokół postaci Ignacego Dziewierskiego (ogrodnika), który wydaje córkę za carskiego oficera. Żołnierz tłumił powstanie proletariatu w 1905 r. (Łódź). Zabiwszy kilku robotników, sam zginął. Jego żona zmarła przy porodzie, więc Dziewierski musiał zająć się wnuczką – Anielą. Przez długi czas dręczyły go wyrzuty sumienia, ponieważ był przekonany, iż wydał córkę za wroga narodu. W czasie I wojny światowej walczył w Legionach, starając się dać właściwy przykład wnuczce. Jednak dla niej najważniejszym przykładem pozostawał ojciec, którego śladami podążyła. W przyszłości została najprawdopodobniej zabita przez jednego z potomków robotników – ofiar jej ojca.

Zawiłe i skomplikowane losy Polaków, trudna historia kraju i liczne bolesne wydarzenia – kolejne wersy „Kwiatów polskich” przynoszą tego typu obrazy. Pełna cierpienia i trudna jest historia ziemi ukochanej przez narratora. Jednak przestrzeń ta jawi się jako szczególnie bliska i niezwykle wartościowa, z kolei jej bliskość przynosi ukojenie, pozwala sięgnąć ku własnym korzeniom.

„Kwiaty polskie” Juliana Tuwima są dziełem niezwykle rozbudowanym, pełnym różnorodnych dygresji i przemyśleń. Ze względu na fabularne nawiązania do rewolucji I tom dzieła blokowany był przez cenzurę i ukazał się dopiero w 1949 r. po wprowadzeniu pewnych zmian. Jedną z dominant tego dzieła jest właśnie tęsknota do kraju – szczególnie widoczna w pierwszych jego częściach, które powstawały na emigracji.

Polecamy również:

  • Arkady Fiedler - biografia i twórczość

    Arkady Fiedler przyszedł na świat 28 listopada 1894 r. w Poznaniu. Był synem Antoniego Fiedlera, cieszącego się sławą poznańskiego poligrafa i wydawcy. Mężczyzna nauczył syna wielkiej miłości do świata przyrody, co znalazło odbicie w jego przyszłych zainteresowaniach. Mając 10 lat Fiedler rozpoczął naukę w... Więcej »

  • Tadeusz Gajcy - biografia i twórczość

    Tadeusz Gajcy przyszedł na świat 8 lutego 1922 r. w Warszawie. Niepolsko brzmiące nazwisko autora pochodzi z Węgier, skąd jego przodkowie przybyli do kraju leżącego nad Wisłą. Ojciec poety był ślusarzem, a matka pełniła obowiązki akuszerki. Wielką rolę w wychowaniu autora „Widm” odegrała jego babka,... Więcej »

  • Krzysztof Kamil Baczyński - biografia i twórczość

    Krzysztof Kamil Baczyński przyszedł na świat 22 stycznia 1921 r. Należał do rodziny inteligenckiej. Jego ojciec – Stanisław Baczyński – był żołnierzem Legionów Polskich, oficerem Wojska Polskiego oraz krytykiem literackim. Matka – Stefania z domu Zieleńczyk – także odebrała staranne... Więcej »

  • Władysław Broniewski - biografia i twórczość

    Władysław Broniewski urodził się 17 grudnia 1897 r. w Płocku. Pochodził z rodziny inteligenckiej, która miała szlacheckie korzenie. Jego ojciec – Antoni Broniewski – pracował w banku jako kasjer. Kiedy przyszły poeta miał 5 lat, mężczyzna zmarł. Chwilowo rodziną opiekował się dziadek będący... Więcej »

  • Aleksander Kamiński - biografia i twórczości

    Kamiński był żołnierzem Armii Krajowej, harcmistrzem, pedagogiem, historykiem, pisarzem.  Urodził się 28 stycznia 1903 roku w Warszawie. We wczesnym dzieciństwie wyjechał wraz rodzicami na Ukrainę. Uczęszczał do szkoły powszechnej w Kijowie, a później w Humaniu. Po śmierci ojca (1911) rozpoczął pracę... Więcej »

Komentarze (0)
Wynik działania 2 + 2 =
  • Najnowsze
  • Losowe
Ostatnio komentowane
Fajne
• 2024-04-17 15:24:05
xdxd jestem taka sigma ze to szok pyr jala
• 2024-04-17 09:06:00
xd
• 2024-04-16 17:58:56
@Mariola - dziękujemy za zwrócenie uwagi, wpis został poprawiony. Pozdrawiamy :)
• 2024-04-16 07:36:55