Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Pieśń o żołnierzach z Westerplatte - interpretacja i analiza wiersza

Ostatnio komentowane
fjhgxfhjyr97o7tretrtyrteert
35t • 2019-11-11 17:56:48
słabe
nick • 2019-11-11 16:38:46
do niczego. Kto to napisał ?
passat • 2019-11-11 13:32:12
nawet rozumiem , ale średnio haha
x.x.księżniczka.x.x • 2019-11-11 11:43:11
e e eluwina
eluwina • 2019-11-11 11:17:58
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

W 1939 roku Konstanty Ildefons Gałczyński brał udział w kampanii wrześniowej i dostał się do sowieckiej niewoli. To tam doszły go słuchy o bohaterskiej obronie Westerplatte. Wiadomość zainspirowała Gałczyńskiego do napisania „Pieśni”, którą ukończył w tym samym roku.

Utwór, pisany pod wpływem przeżyć wojennych, oprócz złożenia hołdu poległym żołnierzom miał zapewne również służyć celom praktycznym. Zachęcał on bowiem do wytrwałego oporu przeciwko najeźdźcy i zagrzewał do dalszej walki.

Mógł również przynieść otuchę po przegranej kampanii wrześniowej, bo choć obrońcy Westerplatte stracili życie, to jednak – według podmiotu lirycznego – z pewnością otrzymali w niebie zasłużoną nagrodę za swoją heroiczną postawę:

(…) I tak śpiewali: Ach, to nic,
że tak bolay rany,
bo jakże słodko teraz iść
na te niebiańskie polany (…).

Nie przestali też czuwać nad udręczoną wojną ojczyzną.

W ostatniej strofie podmiot liryczny składa odbiorcom wiersza obietnicę: jeśli nadejdą ciężkie czasy, polegli żołnierze wrócą do ojczyzny i nadal będę jej bronić. To nawiązanie do staropolskiej legendy o śpiących rycerzach, którzy mieli zbudzić się wówczas, gdy Polska znajdzie się w niebezpieczeństwie:

(…) Lecz gdy

Polecamy również:

Komentarze (0)
1 + 5 =