Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Daniel Naborowski - biografia i twórczość - strona 2

Ostatnio komentowane
Przydatne Dzięki temu zrobiłem zadanie z chemii oczywiście
KNDisso • 2020-02-19 18:50:16
dobre pomaranczowe
mariusz psikutas • 2020-02-19 18:15:01
fajne bardzo pomaga w zad. :)
LusiaYt • 2020-02-19 18:13:07
Dzięki za interesujący artykuł! Radzę również zajrzeć na ciekawą stronę - Enguide...
Lena • 2020-02-19 12:38:14
aaaaaa
kanapeczka • 2020-02-19 07:16:48
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

w 1633 roku; rozpoczął jednocześnie bardzo owocny pod względem towarzysko-artystycznym okres swojego życia – bywał wówczas na dworze biskupa wileńskiego Eustachego Wołłowicza, gdzie poznał m.in. poetę Macieja Kazimierza Sarbiewskiego. Jego doskonałym stosunkom z przedstawicielami ideologii kontrreformacyjnej nie przeszkadzał w żaden sposób fakt, iż Naborowski nie porzucił nigdy religii kalwińskiej i czynnie praktykował ją również w czasach służby u Radziwiłłów. W 1637 roku poeta przeniósł się wraz z rodziną do Wilna, by objąć urząd sędziego grodzkiego; tutaj zmarł jesienią 1640 roku.

Pierwszym zachowanym utworem Naborowskiego jest łaciński wiersz okolicznościowy wpisany do sztambucha Daniela Cramera, uniwersyteckiego kolegi z czasów studiów medycznych w Bazylei. W tym okresie powstały też dwie łacińskojęzyczne rozprawy: „De temperamentis” (1593) i „De venenis” (1594), artysta z zapałem rozpoczął również pracę tłumacza, której efektem stało się przetransponowanie na grunt literatury polskiej czterech istotnych dla poetyki tego okresu dzieł: „Triumfu miłości” Petrarki, „Triumfu wiary” Guillaume’a Du Bartasa, „Descriptio gentium” Macieja Kazimierza Sarbiewskiego i „Pieśni” Ambrosiusa

Polecamy również:

Komentarze (0)
5 + 2 =