Daniel Naborowski, Róża – analiza i interpretacja

Jest to utwór poetycki, który autor zadedykował hetmanowi wielkiemu litewskiemu Krzysztofowi Radziwiłłowi herbu Trąba. Radziwiłł, podobnie jak sam poeta, był zwolennikiem kalwinizmu, a jednocześnie mecenasem Naborowskiego.  

Utwór zaliczany jest do liryki inwokacyjnej, ponieważ bezpośredni adresat został określony już w dedykacji:

Różą, mrozem spłodzoną Tryjonu zimnego,
miej, książę, za kolędę od sługi swojego.

Barokowy poeta chciał wyrazić szacunek dla swojego pracodawcy, ale także podzielić się refleksją na temat przemijalności i kruchości ludzkiego życia.

Tematem przewodnim wiersza jest tytułowy kwiat, przedstawiony z różnych perspektyw – motyw róży jako topos pochodzi już ze starożytnej Grecji – stąd u Naborowskiego liczne nawiązania do postaci miologicznych (Wenus, Jowisz, Zefir etc.). Pojawienie się w barokowym wierszu takiej stylizacji nadaje jego przesłaniu pewnej uniwersalnego wymiaru. Oprócz nawiązań mitologicznych, Naborowski zagłębia się w tajniki heraldyki (mowa tu o wspomnianym herbie dynastii brytyjskiej, w którym pojawia się róża).  Te wszystkie odwołania mają podkreślić szlachetność tego kwiatu oraz pokazać, że jest ona godnym podarunkiem dla księcia.

Przez cały

Komentarze (0)
Wynik działania 3 + 1 =
Ostatnio komentowane
Tom will be as tall as Peter. (Tom był taki wysoki jak Peter.)?????????? Poprawcie to.
ola • 2020-12-01 21:29:44
zgadzam sie z SzYmOn 'em
123456890 • 2020-12-01 14:26:43
Długi a potzrebuje na ściąge
dawidkk12 • 2020-11-30 19:46:21
elo 320
ter • 2020-11-30 18:48:32
To bardzo łatwo.
Ja to ktoś. • 2020-11-30 16:42:53