Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Daniel Naborowski Na oczy królewny angielskiej - interpretacja i analiza wiersza

Ostatnio komentowane
moja teściowa miała raka ( może ma) ...... pozbyła się go na 10 lat ..... i wrócił ...
Gosss • 2018-10-20 09:41:13
Bardzo mi przypadła do gustu Kinga Strzelczyk. Ma fajną muzą i dobrze się zapowiada ht...
olcia • 2018-10-20 07:37:17
Michał pali papierosy za szkołą.
Kuba • 2018-10-19 10:22:06
dziena
fff • 2018-10-18 18:43:37
slabe bo nic nie rozumiem
kassc • 2018-10-18 17:40:56
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Utwór Daniela Naborowskiego zatytułowany „Na oczy królewny angielskiej” stanowi przeróbkę sonetu Honore Laugiera de Porchères, ale przewyższył oryginał pod względem bogactwa obrazowania i ujęcia go w ramy konceptyzmu. Pomysł przyświecający organizacji tekstu ma charakter trójdzielny, prowadząc w finale do „pogodzenia niezgodności” jako realizacji jednej z najważniejszych idei barokowej poezji.

Początkowe wersy stanowią wstęp do warunkującego układ całego wiersza wyliczenia (enumeratio) cech oczu królewny opisywanych poprzez kolejne porównania:

Twe oczy, skąd Kupido na wsze ziemskie kraje,
Córo możnego króla, harde prawa daje,
Nie oczy, lecz pochodnie dwie nielitościwe,
Które palą na popiół serca nieszczęśliwe.

Poeta zastosował tutaj hiperbolizację dla opisu zasięgu działania owych oczu, poszerzając go na „wsze ziemskie kraje”, wykorzystując jednocześnie popularną w baroku stylistykę porównania kobiecego wdzięku do ognia, który tutaj ma wymiar zdecydowanie niszczycielski, wzmocniony dodatkowo przez personifikujące określenie oczu jako „nielitościwych”. Już w pierwszych wersach pojawia się także zapowiedź rzadko spotykanego środka stylistycznego w postaci tzw. ikonu, który za pomocą anaforycznych

Polecamy również:

Komentarze (0)
4 + 2 =