Daniel Naborowski - Na toż - analiza i interpretacja

Jest to jeden z wielu utworów barokowych poświęconych przemijaniu ludzkiego życia – świadomość śmierci poważnie wpływała na poetów tworzących w tym czasie. Daniel Naborowski pisze o ulotności codziennego życia i śmierci, która przychodzi nieunikniona.

Podmiot mówiący w wierszu podkreśla, że to co materialne i ziemskie nie tylko przemija, ale również nigdy już nie powraca. Czas, w którym żyjemy nie opiera się na cyklicznych zasadach – jest raczej linearny. Człowiek przemija razem z czasem, a każdy kolejny dzień przybliża go do śmierci:

Żaden dzień i godzina bez szkody nie bywa
Człowieku, który ze dniem zarówno upływa.

Nasze ziemskie życie jest pożywką dla upływającego czasu, dla godzin:

Karmia byt nasz godziny, która leci snadnie;

Wykorzystane przez Daniela Naborowskiego określenia oddające szybkość biegu czasu: czas „goni” oraz „chodzi” czy „leci”.

Poeta odwołuje się także do, popularnego w tradycji literackiej, motywu memento mori (pamiętaj o śmierci) – należy pamiętać, że śmierć przyjdzie nieodwołanie (Już w nocy wiekuistej sen przyjdzie spać twardy).

Daniel Naborowski zdradza też bezpośrednio adresata swojego utworu:

Na to masz zawsze pomnieć, o człowiecze hardy.

Wiersz jest skierowany do odbiorcy uniwersalnego, do każdego z nas – jesteśmy hardzi, ponieważ żyjemy tak, jakbyśmy zapominali o śmierci i nie bierzemy pod uwagę tego, że należy się do niej przygotować.

Utwór kończy się aforyzmem, mówiącym o tym, że kto pamięta o śmierci i liczy się z jej nadejściem, może liczyć na życie wieczne – dwakroć żyje, a ten kto nie zważa na konieczność przygotowania się do kresu życia – dwakroć umiera. Jest to rodzaj poetyckiej przestrogi.

Polecamy również:

  • Na toż - treść wiersza

    Dzień jeden drugi goni i potem zostawaTam, skąd wiek wszytkokrotny odwrotu nie dawa.Żaden dzień i godzina bez szkody nie bywaCzłowieku, który ze dniem zarówno upływa. Karmia byt nasz godziny, która leci snadnie;Więcej się ten nie wraca, kto z regestru spadnie;Już w nocy wiekuistej sen... Więcej »

  • Na toż - treść wiersza

    Dzień jeden drugi goni i potem zostawaTam, skąd wiek wszytkokrotny odwrotu nie dawa.Żaden dzień i godzina bez szkody nie bywaCzłowieku, który ze dniem zarówno upływa. Karmia byt nasz godziny, która leci snadnie;Więcej się ten nie wraca, kto z regestru spadnie;Już w nocy wiekuistej sen... Więcej »

Komentarze (3)
Wynik działania 3 + 3 =
Macius
2021-02-26 07:35:57
super
adam
2021-02-16 13:30:28
dzięki
halinka
2020-06-15 11:00:28
dzieki
Ostatnio komentowane
w
ldwjnd • 2021-07-27 09:06:46
żoną Jaroslawa Iwaszkiewicza była pisarka i tłumaczka Anna Iwaszkiewiczowa z domu Lilp...
Iwona • 2021-07-19 18:40:47
"Oda do radości" to utwór Beethovena. Schiller napisał "Do Radości".
Germanista • 2021-07-10 02:59:47
Zgromadzenie Narodowe (Konwent) nie było "rządem rewolucyjnym", a parlamentem.
Andrzej • 2021-07-06 08:15:34
Czy naprawdę nie dało się tego bardziej spłycić? Gdzie jest drugi syn? Ten który p...
Andrzej Koraben • 2021-06-30 11:34:39