Dziady cz. 4 - problematyka

Czwarta (druga chronologicznie) część dramatu kontynuuje problematykę drugiej części „Dziadów”. Tym razem główną rolę odgrywa jedna postać, ucieleśniająca pojęcie romantycznej, nieszczęśliwej miłości. Gustaw – romantyczny kochanek – powraca z zaświatów po to, by uświadomić żyjącym konsekwencje „zabicia” ziemskiej miłości.

Trzyczęściowy wywód bohatera to opowieść o wielkim zauroczeniu poparta teorią o pokrewieństwie dusz (przeznaczonych sobie jeszcze przed narodzeniem), studium rozpaczy zakończonej samobójstwem i wykład o skutkach naiwnego naśladowania bohaterów romansów. Łatwo dostrzec podobieństwo przesłania dramatu do przekazu zawartego w „Balladach i romansach” Mickiewicza (zwłaszcza utworu pt.: „Romantyczność”). Pustelnik nawołuje do patrzenia na świat „oczami duszy” i odczuwania go poprzez serce. W dramacie jego poglądy zostają przeciwstawione światopoglądowi księdza, sceptycznego wobec istnienia świata duchów (wątek duszy lichwiarza). W finale dramatu następuje triumf Gustawa, któremu – poprzez własną obecność – udaje się udowodnić istnienie fenomenów niepojętych rozumem.

Opowieść Gustawa podtrzymuje także romantyczną koncepcję zaświatów, ukazaną w drugiej części dramatu. Zgodnie

Polecamy również:

Komentarze (0)
Wynik działania 1 + 2 =
Ostatnio komentowane
XD
LOL • 2021-10-20 16:21:41
.
kadzionka • 2021-10-20 15:11:25
Dziekuje
MajMos • 2021-10-20 14:36:02
Dziękuję :)
:) • 2021-10-19 17:04:53
po jakiego uda ktoś to wymyślał
czarnypjes • 2021-10-17 16:53:04