Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Ludzie bezdomni - opracowanie (geneza, czas i miejsce akcji, motywy)

Ostatnio komentowane
"print(0);"
asd • 2019-12-12 06:48:04
K1 DIS
Dis • 2019-12-11 22:28:49
slabe
blablaa • 2019-12-10 18:11:31
pozdrawiam ciepło z wigilii
kluska a • 2019-12-06 14:12:20
Dzk
Serek • 2019-12-05 21:29:59
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Geneza „Ludzi bezdomnych”

„Ludzie bezdomni” ukazali się po raz pierwszy w roku 1899 w Warszawie i zostali dobrze przyjęci. Żeromski stworzył całkiem nowy typ powieści. „Ludzie bezdomni” mają charakter dyskusji ideowej. W swojej wymowie są refleksją na temat odpowiedzialności człowieka za kształtowanie rzeczywistości. Powieść porusza także kwestie odpowiedzialności społecznej, a także szczęścia osobistego w jej kontekście.

Powieść stanowi zapowiedź zasadniczych przeobrażeń struktury narracyjnej, jakie miały miejsce w prozie XX wieku. Żeromski zawarł w książce elementy liryczno-nastrojowe (rozdział „Przyjdź”), zastosował rozmaite formy narracji (na uwagę zasługuje rozdział „Wspomnienia”, który ma formę pamiętnika). Powieść ta ma luźną kompozycję i mało zwartą fabułę.

Czas i miejsce akcji „Ludzi bezdomnych”

Akcja obejmuje kilka lat życia doktora Judyma (około 5 lat). Z relacji Joanny czytelnik poznaje 6 wcześniejszych lat z jej życia. We wspomnieniach Judyma ukazuje się jego dzieciństwo i czas studiów.

Dobrze zarysowane zostały realia rzeczywistości końca XIX wieku. Czytelnik poznaje życie Zagłębia. Realnie przedstawiony jest także zakład w Cisach, odpowiadający istniejącemu Zakładowi

Polecamy również:

Komentarze (0)
2 + 4 =