Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Symbole w Ludziach bezdomnych

Ostatnio komentowane
fajne
f0x • 2019-01-17 11:14:23
Tekst należy poprawić ze względu na to, że funkcje sądowe Izby Lordów zostały już ...
Bartek • 2019-01-16 19:11:55
chcesz w pape
SSASS • 2019-01-15 22:12:16
dzięki
ola • 2019-01-14 16:34:59
lol
lololol • 2019-01-14 15:22:12
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Symboliczny jest sam tytuł powieści Żeromskiego. Ludzie bezdomni to ludzie pozbawieni zakotwiczenia, miejsca zamieszkania, przynależności klasowej, rodziny, ojczyzny, w końcu – sensu życia. Autor wskazuje na różne wymiary bezdomności, począwszy od tej dosłownej, aż po bezdomność duchową i egzystencjalną. Dom jest tu symbolem osobistego szczęścia, tego, co w życiu najdroższe.

Już w pierwszym rozdziale zostają zestawione ze sobą dwa dzieła sztuki: rzeźba Wenus z Milo i obraz „Rybak” Puvisa de Chavannesa. Symbole zostały przeciwstawione sobie na zasadzie kontrastu – Wenus to bogini miłości i piękna, uosabia radość życia, jego jasną stronę. Płótno „Rybak” zawiera z kolei przykład społecznej niesprawiedliwości. Przypominając sobie to dzieło, które widział w Luksemburgu, Judym czuje dziwny ucisk w sercu:

(…) Wspomnienie owo było jak mętne echo czyjejś krzywdy, jakiejś hańby bezprzykładnej, której nie byliśmy winni, a która przecie zdaje się wołać na nas z ziemi dlatego tylko, że byliśmy jej świadkami (…).

Obraz przedstawia wynędzniałego, chudego rybaka, który nie liczy już nawet na współczucie.

Zestawienie tych dwóch symboli zapowiada poruszaną w dalszej części utworu problematykę różnic

Polecamy również:

Komentarze (0)
4 + 4 =