Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Symbole w Ludziach bezdomnych

Ostatnio komentowane
z kąd brane
minerwa • 2019-05-23 17:15:59
alan z pod psychiatryka co jezdzi na skuterze to frajer
ynw melly • 2019-05-23 09:44:26
Dzięki xd
Segawegaxd • 2019-05-22 19:12:55
Niezłe. Dzięki
Masza05x • 2019-05-22 18:56:41
kjmol;potgyhuijhnukmlo.,lkmjyghtkojlipu
yhgtuijikju • 2019-05-22 09:03:16
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Symboliczny jest sam tytuł powieści Żeromskiego. Ludzie bezdomni to ludzie pozbawieni zakotwiczenia, miejsca zamieszkania, przynależności klasowej, rodziny, ojczyzny, w końcu – sensu życia. Autor wskazuje na różne wymiary bezdomności, począwszy od tej dosłownej, aż po bezdomność duchową i egzystencjalną. Dom jest tu symbolem osobistego szczęścia, tego, co w życiu najdroższe.

Już w pierwszym rozdziale zostają zestawione ze sobą dwa dzieła sztuki: rzeźba Wenus z Milo i obraz „Rybak” Puvisa de Chavannesa. Symbole zostały przeciwstawione sobie na zasadzie kontrastu – Wenus to bogini miłości i piękna, uosabia radość życia, jego jasną stronę. Płótno „Rybak” zawiera z kolei przykład społecznej niesprawiedliwości. Przypominając sobie to dzieło, które widział w Luksemburgu, Judym czuje dziwny ucisk w sercu:

(…) Wspomnienie owo było jak mętne echo czyjejś krzywdy, jakiejś hańby bezprzykładnej, której nie byliśmy winni, a która przecie zdaje się wołać na nas z ziemi dlatego tylko, że byliśmy jej świadkami (…).

Obraz przedstawia wynędzniałego, chudego rybaka, który nie liczy już nawet na współczucie.

Zestawienie tych dwóch symboli zapowiada poruszaną w dalszej części utworu problematykę różnic

Polecamy również:

Komentarze (0)
2 + 5 =