Obraz Warszawy w Ludziach bezdomnych

Akcja powieści toczy się w Warszawie tylko w pierwszych kilku rozdziałach, jednak autor poświęcił sporo uwagi naszkicowaniu obrazu miasta. Czytelnik ogląda je oczyma Judyma, który po powrocie z Paryża udaje się na spotkanie z bratem. Doktor powraca do miejsc zapamiętanych z dzieciństwa i młodości. Uderza go brak jakichkolwiek zmian, wszędzie panuje ten sam bród i nędza.

Autor skupia się na ukazaniu najbiedniejszych dzielnic miasta, to im poświęca najwięcej miejsca. Judym porusza się po Warszawie, wyruszając hotelu, w którym zamieszkuje. Zmierza w stronę mieszkania brata. Niczym bohater Dantego, zstępuje w coraz głębsze czeluście piekieł.

Kiedy wyszedł z hotelu i spacerował wzdłuż ulicy Marszałkowskiej: „(...) cieszyły go bruki drewniane, rozrost drzewek, które już pewien cień rzucały, nowe domy powstałe na miejscu starych ruder”. Okolice zamieszkałe przez ludzi zamożnych rozwijają się, zmieniają, pięknieją. Wszystko to podoba się doktorowi, który przez rok nawykł do przyjemnych pejzaży paryskich.

(…) Minąwszy ogród i plac za Żelazną Bramą, był u siebie i przywitał najściślejszą ojczyznę swoją. Wąskimi przejściami, pośród kramów, straganów i sklepików wszedł na Krochmalną. Żar słoneczny

Komentarze (3)
Wynik działania 1 + 2 =
Anonim3
2016-01-11 08:31:42
Kwiat Tuberozy, brudne radiowozy
Anonim2
2016-01-11 08:30:10
Ruwniesz uwarzam rze fajne
Anonim
2016-01-11 08:29:01
Fajne
Ostatnio komentowane
źle zrobione dostałem 1
Kewin Jakubczak • 2020-10-21 17:54:01
5dobrze
Ggbnnmjbb • 2020-10-21 16:57:19
które to interpretacja?
Sylwia • 2020-10-18 12:46:17
Dobre
Bartek • 2020-10-18 12:38:41
Dzięki
Siano • 2020-10-17 15:44:01