Legenda o Janie i Cecylii - streszczenie i jej przesłanie

Legenda o Janie i Cecylii, którą przekazywały sobie kolejne pokolenia bohaterów powieści Elizy Orzeszkowej, opowiadała historię powstania rodu Bohatyrowiczów. Jego korzenie sięgać miały XVI stulecia – czasu przybycia nad Niemen pary polskich osadników, Jana i Cecylii.

Bohaterowie ci budzili wielką ciekawość wśród okolicznej ludności, co potęgował ich tajemniczy tryb życia. Nikomu nie chcieli ujawnić swoich prawdziwych nazwisk ani powodów przybycia w te rejony. Jan był człowiekiem bardzo dobrze zbudowanym i świetnie radzącym sobie z różnego rodzaju pracami fizycznymi. Z kolei Cecylia była jasnowłosą kobietą, o której wysokim pochodzeniu świadczył już sam sposób, w jaki się wyrażała. Jan wytrwale karczował wielkie drzewa, czyniąc prześwity w olbrzymiej puszczy leżącej nad Niemnem. Jego towarzyszka pomagała mu, przygotowując posiłki, dodając otuchy oraz śpiewając mu wieczorami. Niebawem udało im się stworzyć wielkie i żyzne pole, które stało się głównym źródłem utrzymania pary. Czas płynął, bohaterowie zyskali sympatię ludzi mieszkających w okolicy, którzy podziwiali ich wytrwałość oraz byli im wdzięczni za pomoc, gdyż Jan i Cecylia zawsze chętnie jej udzielali. Z czasem para doczekała

Polecamy również:

Komentarze (0)
Wynik działania 2 + 2 =
Ostatnio komentowane
hf
mmmichal • 2021-04-11 18:02:47
lol
epickitim • 2021-04-11 15:27:03
hahaha
haha • 2021-04-10 18:34:49
pozdrawiam 7 b
radek skora • 2021-04-10 11:33:47
nwm
xd • 2021-04-10 11:29:34