Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Cyganeria Warszawska - opracowanie

Cyganeria warszawska nie jest zjawiskiem pokoleniowym, ale formacją artystyczną, która wyłoniła się w dobie romantyzmu wśród poetów i malarzy kontestujących salonową obyczajowość. Jak sama nazwa wskazuje, grupa ta powstała w Warszawie, w 1839 roku. Jest zatem zjawiskiem charakterystycznym dla dojrzałego romantyzmu, znakiem pewnego przesilenia i kryzysu. Datą graniczną, stanowiącą koniec jej działalności jest rok 1843.

Tak krótki czas działalności cyganerii wiąże się z zaangażowaniem w konspirację jej najważniejszych członków (zwłaszcza Edwarda Dembowskiego). Z grupą tą utrzymywał kontakty np. Cyprian Kamil Norwid, najmłodszy z wielkich romantyków, co zresztą znalazło odzwierciedlenie w jego liryce. Poeta odcinał się bowiem od atmosfery elitarnych salonów, demaskując sztuczność i mentalną pustkę tych sfer (np. „Marionetki”). Z Cyganami sympatyzował też Teofil Lenartowicz.

Styl bycia i twórczość

W obrębie właściwej cyganerii warszawskiej możemy jednak wyróżnić przede wszystkim osobowości takie, jak jej założyciel, czyli Seweryn Filenborn, Józef Bohdan Dziekoński, Seweryn Sierpiński, Roman Zmorski czy Włodzimierz Wolski. Bycie Cyganem obejmowało niejako dwie sfery aktywności: obyczaje

Komentarze (0)
Wynik działania 5 + 2 =
Ostatnio komentowane
dzięki wielkie!
xayoo • 2020-09-21 12:24:47
Dzk , bardzo pomocne
bobas • 2020-09-16 17:40:29
kocham Polską literatórę
tgyfvg • 2020-09-15 11:00:30
nom fajne
123445676878 • 2020-09-14 18:20:58
dzięki
RTC • 2020-09-14 16:37:14