George Byron - biografia i twórczość

George Gordon Byron urodził się 22 stycznia 1788 r. w Londynie. Był synem z drugiego małżeństwa kapitana gwardii. Ojciec wcześnie go osierocił i George wraz z matką przeprowadził się do Szkocji. Był to bardzo trudny okres w jego życiu. Z jednej strony był zaniedbywany przez matkę, z drugiej, wyśmiewany przez rówieśników z powodu wrodzonej wady stopy.

Sytuacja Byrona zmieniła się, gdy otrzymał spadek, a wraz z nim tytuł lorda. Wówczas młody George przeprowadził się do Anglii. Ukończył szkołę średnią w Harrow oraz uniwersytet w Cambridge. Wiódł hulaszczy tryb styl życia, toteż popadł szybko w długi, z których wyszedł dzięki literackiemu talentowi i ciężkiej pracy twórczej.

W 1807 r. wydał tomik wierszy „Godziny”, który został bardzo nieprzychylnie przyjęty przez krytykę. W rok później ukazał się jego poemat „Angielscy poeci i szkoccy recenzenci”, który był odpowiedzią na wcześniejsze recenzje.

W 1809 r. wyjechał w dwuletnią podróż. Odwiedził Portugalię, Maltę, Albanię, Grecję oraz Konstantynopol. Dzięki tym wyprawom powstało wiele drobnych utworów, jak również poemat „Wędrówki Childe Harolda”. Przyniosły Byronowi nieoczekiwany sukces i rozgłos. W 1812 r. Byron wygłosił w Izbie Lordów przemówienie w obronie robotników. Niestety, nie udało mu się nic zyskać, co uważał za swoją osobistą porażkę. W 1815 r. poślubił Annę Izabellę Milbenke. Jednak małżeństwo nie wytrzymało próby czasu i rozpadło się niebawem po urodzeniu córki, Augusty Aidy.

Byron był podejrzewany o związki z rewolucjonistami, a nawet z wyznawcami szatana. Nigdy nie dementował tych plotek, a nawet je podsycał. Jego przeciwnicy doprowadzili do tego, że Byron dobrowolnie opuścił Anglię. W tym okresie powstały takie utwory jak: Giaur”, „Korsarz”, „Oblężenie Koryntu” czy „Narzeczona z Abydos”.

Podczas swoich wędrówek Byron odwiedził Belgię, Niemcy, Szwajcarię i Włochy. Ostatecznie zdecydował się osiąść w Wenecji, gdzie poznał swoją wielką miłość – hrabinę Guiccioli. We Włoszech napisał między innymi: „Więźnia Chillonu”, „Mazepę”, „Dwóch Foskarów” oraz „Proroctwo Dantego”.

Ostatnim utworem Byrona był „Don Juan” pisany we Włoszech w latach 1818-1824. Jednakże poematu tego nie udało mu się już ukończyć. Gdy w Grecji rozpoczęło się powstanie, podążył tam, by pomagać sztabowi powstańczemu. Zachorował na febrę i zmarł 19 kwietnia 1824 r.

George Gordon Byron
Lord Byron w stroju albańskim, obraz pędzla Thomasa Phillipsa, 1835

Polecamy również:

  • Giaur - streszczenie, plan wydarzeń

    Poemat rozpoczyna się opisem piękna greckiej przyrody. Poeta określa Grecję mianem mitycznych „wysp szczęśliwych”, porównując ją także do biblijnego ogrodu rajskiego. Przedstawia opisy malowniczych zatok, kwiecistych brzegów i nadmorskich grot. Zauważa jednak, że w obecnych czasach... Więcej »

Komentarze (2)
Wynik działania 4 + 5 =
ADMIN
2021-12-07 11:56:56
Ruda, dziękujemy za zwrócenie uwagi, poprawione :)
Ruda
2021-12-05 16:35:07
Pewien błąd się wkradł. "W 1912 r. Byron wygłosił w Izbie Lordów przemówienie" stawiam, że powinno być 1812 bo nawet zmarł w 1824 więc byłoby to niemożliwe:)
Ostatnio komentowane
Czyli,powiedzenie Polak Węgier dwa bratanki,nie jak się nie odnoszą względem pochodzen...
• 2022-06-16 19:03:58
ekstra
• 2022-06-18 17:12:40
ok
• 2022-06-08 15:52:28
dzięks
• 2022-06-06 19:26:13
Ale proste
• 2022-06-06 14:23:48