Aleksander Puszkin - życie i twórczość

Aleksander Puszkin, właściwie Aleksadr Siergiejewicz Puszkin urodził się 6 czerwca 1799 roku w Moskwie, a zmarł 10 lutego 1837 w Petersburgu. Pisarz, poeta, dramaturg i prozaik.  Uznaje się go za przedstawiciela rosyjskiego romantyzmu, klasyka rosyjskiej literatury.

Życie

Młody Aleksander był kształcony przez francuskich guwernerów – od 1811 roku uczęszczał do ekskluzywnego liceum koło Petersburga. To właśnie w tym okresie powstały jego debiutanckie utwory o charakterze dydaktyczno-satyrycznym. Pisał również ody, elegie i eseje podtrzymujących tradycje neoklasycyzmu i preromantyzmu. Oburzony carskimi, despotycznymi rządami carów Aleksandra I i Mikołaja I, krytykował ich postacie w swojej poezji.

Puszkin uznawany jest za wielkiego reformatora rosyjskiego języka literackiego. W młodości związany był silnie z ruchem dekabrystów i to właśnie pod ich wpływem zdecydował się poruszyć w swojej twórczości tematy polityczne. Za działalność antycarską został ostatecznie zesłany do południowej Rosji, jednak po kilku latach (1824 roku) kara ta została załagodzona i Puszkinowi zezwolono na przebywanie w posiadłości swojej matki w Michałowskojach koło Pskowa. Po stłumieniu buntu dekabrystów, car Mikołaj I wezwał poetę do Moskwy.

Podczas zesłania przebywał w Kiszyniowie, Odessie, na Kaukazie i Krymie.

Prowadził ożywioną korespondencję z Adamem Mickiewiczem jako kolegą po fachu.

W 1831 roku ożenił się w Moskwie Natalią Gonczarową, po czym wspólnie przeprowadzili się do Petersburga. Puszkin wówczas wciąż pozostawał pod policyjnym nadzorem.

Ze względu na transparentność poglądów politycznych, życie Aleksandra Puszkina owiane było pasmem intryg i domysłów – zmarł w wyniku obrażeń poniesionych w pojedynku z francuskim emigrantem, broniąc honoru swojej małżonki.

Aleksander Puszkin - życie i twórczość
Aleksander Puszkin/ www.wikimedia.org.pl, A. Robst

Twórczość

Gdy poeta skończył osiemnaście lat, na stałe osiadł w Petersburgu, gdzie intensywnie angażował się w literackie życie miasta – należał do grupy Arzamas oraz koła literackiego „Zielona lampa” – tam nawiązał kontakty z dekabrystami, które potem przysporzyły mu kłopotów i spowodowały zesłanie.

Zetknięcie się z nowymi poglądami zaowocowały bowiem wierszami potępiającymi tyranię carów Aleksandra i Mikołaja np. Do Czaadajewa, elegia Wieś, oda Wolność.

To Puszkin na rosyjski grunt przeniósł fascynację twórczością Byrona (Jeniec kaukaski – 1822; Fontanna Bachczyseraju – 1823; Cyganie – 1824) oraz Waltera Scotta. W czasie zesłania poznał egzotykę Orientu, która przenika w wierszach Sztylet lub Więzień. Największym i najważniejszym poematem (dygresyjnym) jest Eugeniusz Oniegin, skończony w 1831 roku. y Podczas pobytu w majątku matki Puszkin stworzył romantyczną tragedię Borys Godunow.

Aleksander Puszkin interesował się literaturą polską – tłumaczył wiersze Mickiewicza, prowadził również polemikę z naszym narodowym wieszczem (głównie z powodu powstania listopadowego).

W swoim dorobku Puszkin ma powieści takie jak Dubrowski (1832); Dama pikowa (1834); Córka kapitana (1833); Historia Pugaczowa (1834). Na swoim koncie ma także dorobek dziennikarski – w 1836 roku redagował własne pismo „Sowriemiennik” (miesięcznik społeczno-literacki), które niestety wkrótce zbankrutowało.

Polecamy również:

Komentarze (0)
Wynik działania 2 + 1 =
Ostatnio komentowane
Super przydało mi się to do zadania z Religii
• 2022-09-29 12:48:27
Dziękuję, pomogło mi w nauce :)
• 2022-09-29 12:05:27
Bardzo pomocny
• 2022-09-29 09:23:04
git
• 2022-09-27 14:46:23
Ok
• 2022-09-27 12:59:27