Wielka Emigracja i jej znaczenie - kultura i literatura emigracyjna

Geneza i znaczenie

Określenie „Wielka Emigracja” oznacza zjawisko socjologiczno-kulturowe, które miało miejsce po powstaniu listopadowym, a zatem odnosi się do przymusowego opuszczenia Polski przez około 7 tysięcy osób (głównie powstańców lub podejrzanych politycznie). Należy pamiętać, że przymiotnik „wielka” odnosi się przede wszystkim do dokonań, jakie owa formacja wniosła w dorobek narodowy. Dlatego zjawisko, które mieści się w przedziale czasowym lat 1831 – 1863 wyraziście odróżnia się od wszystkich pozostałych typów polskiego wychodźstwa.

Wyznacznikiem Wielkiej Emigracji jest epoka międzypowstaniowa – pomiędzy powstaniem listopadowym i styczniowym. Głównym ośrodkiem owej formacji wychodźców stał się Paryż, ale polscy emigranci osiedlali się również w Anglii, Belgii i w Szwajcarii. Pod względem socjologicznym omawiane zjawisko, jak zaznacza Alina Witkowska, przyjmuje specyficzną postać kultury samotnych mężczyzn. Trzeba bowiem pamiętać, że emigrantami byli przede wszystkim żołnierze, którzy na obczyźnie znaleźli się w sytuacji podwójnej alienacji: odcięcia od kontaktu z krajem i trudności w znalezieniu życiowych partnerek. Fakt ten miał niebagatelne znaczenie dla całej działalności

Komentarze (1)
Wynik działania 1 + 2 =
xxXDdd
2015-12-14 16:03:33
Dzięki
Ostatnio komentowane
gh
yt • 2020-10-27 11:46:30
Acha
Irena • 2020-10-27 10:11:29
Opisz przemysł
Zbychu sto noga • 2020-10-25 13:38:03
Wow
Kaja • 2020-10-24 09:18:06
lol
lol • 2020-10-27 10:38:54