Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Archaizmy w Krzyżakach - opracowanie

Ostatnio komentowane
Zgadzam się hehe.
Dandylion • 2018-10-22 17:47:42
słabo ale dobrze
słabo • 2018-10-22 16:39:18
fajne
pole • 2018-10-22 14:26:14
zajebiste
Bożydar Iwanow • 2018-10-21 17:18:47
Kurde ... raczej nic mi nie pomogło bo mam do szkoły muzycznej dać referat o tym ... ;/
kropka. • 2018-10-21 16:34:07
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Akcja „Krzyżaków” Henryka Sienkiewicza toczy się w latach 1399-1410. Między dwoma punktami granicznymi, jakimi są śmierć królowej Jadwigi oraz bitwa pod Grunwaldem, autor przedstawił losy fikcyjnych postaci, które sam wykreował. Uczynił to z wielką dbałością o szczegóły, nie tylko biorąc pod uwagę fakty historyczne i panujące wówczas obyczaje, lecz także starając się jak najlepiej oddać język tamtych czasów. Toteż w powieści pojawiają się liczne archaizmy, mające na celu dodać autentyczności dziełu.

Najliczniejszą grupę spośród zastosowanych w „Krzyżakach” archaizmów stanowią archaizmy fonetyczne. Wyrazy te od swoich dzisiejszych form różnią się sposobem wymowy. Oto niektóre przykłady: „sierce” (serce), „doźrzeje” (dojrzeje), „somsiad” (sąsiad), „krzcił” (chrzcił).

W powieści Henryka Sienkiewicza czytelnik może odnaleźć także liczne archaizmy fleksyjne, czyli takie, których historyczna odmiana różniła się od dzisiejszych norm. Najważniejsze z nich to m.in.: „Niemce” (Niemcy), „kopij” (kopii), „ze źrebięty” (ze źrebiętami).

Kolejną grupę stanowią archaizmy słowotwórcze. Najczęściej powstawały one przez dodawanie przyrostków albo przedrostków do istniejących już wyrazów. Oto niektóre

Polecamy również:

Komentarze (2)
1 + 5 =
Komentarze
ADMIN • 2015-10-27 11:08:28
@ana, racja. Poprawiliśmy
ana • 2015-10-20 14:47:47
Formy różniące się sposobem wymowy to archaizmy fonetyczne, a nie fleksyjne.