Stosunki chińsko-radzieckie od lat 60. XX wieku

Aż do roku 1953 Chiny były powszechnie uważane za kolejny kraj zdominowany przez wpływy ZSRR i znajdujący się całkowicie w jego strefie wpływów. Sytuacja ta zmieniła się jednak wraz ze śmiercią Józefa Stalina. Mao Zedong i chińscy komuniści opierali większą część „swojej” wersji komunizmu na sposobie rządów stalinowskich – a więc rządów „twardej ręki” i używania aparatu represji. „Odwilż” Chruszczowa została uznana za „zdradę” i przejaw słabości. Chińczycy podważali też naczelną rolę ZSRR w bloku państw komunistycznych, uważając się za równorzędny jego element. Stanowisko to było nie do zaakceptowania przez ZSRR. Stąd też znaczne ochłodzenie stosunków między mocarstwami. W pismach chińskich pojawiały się coraz częstsze artykuły krytykujące radziecką odmianę komunizmu, w rewanżu dochodziło do podobnego rodzaju działań ZSRR. Na początku lat 60. blok komunistyczny podzielił się w zasadzie na dwa wewnętrzne ugrupowania – strefę wpływów radzieckich i chińskich, rywalizujące zarówno ze sobą, jak i z USA.

Znakiem wzrastającej niezależności Chin od ZSRR była seria konfliktów granicznych nad rzeką Ussuri w roku 1969, dotycząca terenów spornych między tymi państwami. W szczytowych momentach nad Ussuri dochodziło do regularnych bitew, z użyciem ciężkiej broni i sprzętu pancernego. Mimo że sytuacja nie doprowadziła do wojny, stosunki między państwami pogorszyły się jeszcze bardziej.

Świadom zagrożenia płynącego ze strony dawnego sojusznika Mao Zedong podjął decyzję o bezprecedensowym kroku, jakim było nawiązanie szerokiej współpracy z USA. Oczywiście spotkało się to z natychmiastową, pozytywną odpowiedzią USA. Od roku 1971   aż do upadku ZSRR Chiny prowadziły tzw. „dyplomację pingpongową” (nazwa wzięła się od zaproszenia do Chin amerykańskiej ekipy sportowej tenisa stołowego w 1971 roku – pierwszej oficjalnej wizyty Amerykanów w Chinach po utworzeniu ChRL) - starały się zachowywać neutralność w światowej rywalizacji potęg, jednakże wyrażając swoje poparcie dla strony, która w danym momencie wydawała się wygrywać wyścig zbrojeń. Symbolem owej gry była wizyta prezydenta USA Richarda Nixona w Chinach, w roku 1972. Ta polityka pozwoliła Chinom na znacznie łatwiejszą asymilację ze światem zachodnim i czerpanie korzyści z wymiany technologicznej zarówno z Sowietami, jak i USA.

Polecamy również:

  • Mao Tse-Tung - biografia, ideologia

    Mao Tse-Tung był jednym z najkrwawszych i najbardziej zbrodniczych dyktatorów w dziejach ludzkości, w ciągu swojego trzydziestoletniego panownaia przyczyniając się do śmierci milionów Chińczyków. Więcej »

  • Wielki Skok Naprzód w Chinach - charakterystyka polityki

    Pod koniec lat 40. XX wieku Mao Zedong i chińscy komuniści pokonali ostatecznie, po wielu latach wojny domowej, zwolenników rządów demokratycznych. Kiedy ostatni przedstawiciele „prozachodniego” rządu opuścili kontynent i założyli własną enklawę na wyspie Tajwan, Mao Zedong przejął... Więcej »

  • Rewolucja kulturalna w Chinach - przyczyny, na czym polegała, skutki

    W połowie lat 60. wydawało się, że władza Mao Zedonga w Chinach zaczyna wyraźnie słabnąć. Ów azjatycki dyktator wprowadzał od połowy lat 40. ustrój komunistyczny w Chinach, lansując zwłaszcza ideę „Wielkiego Skoku”. W praktyce okazało się jednak, że dogonienie europejskich potęg w ciągu... Więcej »

Komentarze (0)
Wynik działania 4 + 2 =
Ostatnio komentowane
cool
xoxo • 2021-01-27 20:31:29
Bardzo Łatwe XD
Plazma • 2021-01-27 18:45:05
Bardzo prosty
Oliwia • 2021-01-26 06:11:42
wspaniałe, jestem fanką
KAsia • 2021-01-25 21:06:28
Koks streszczenie
Kid • 2021-01-25 19:32:57