Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Sztuka oświecenia - charakterystyka

Ostatnio komentowane
Artykuł należy uzupełnić o wykres funkcji P(t)=u(t)*i(t), ponieważ wartości skuteczn...
elfw • 2020-01-22 11:15:25
essa
knopers • 2020-01-20 18:18:59
no właśnie
co cie to 2 • 2020-01-20 15:57:36
ELUWINA
KISIELEK • 2020-01-20 14:56:57
Fajne takie
Jarek • 2020-01-20 13:56:14
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Oświecenie w Europie datuje się na okres od końca XVII wieku do początku XIX. W tym czasie w sztuce panowało kilka istotnych nurtów: klasycyzm, rokoko i sentymentalizm. Granice między nimi nie są jednoznaczne. Poszczególne tendencje wzajemnie się przenikały, w różnych dziedzinach sztuki przyjmując różne formy.

Kontynuację renesansowych idei stanowił styl klasycystyczny nawiązujący do sztuki antycznej. Styl ten dominował w latach 1720-1770 i stanowił swego rodzaju pomost pomiędzy barokiem a oświeceniem. Zwolennikiem klasycyzmu był Ludwik XIV. Jego siedziba, paryski Wersal, to doskonały przykład zamiłowania do klasycznego piękna. Otaczający pałac ogród jest proporcjonalny, regularny i harmonijny, choć i w nim później pojawią się elementy charakterystyczne dla nastrojowego sentymentalizmu. Zarówno Łuk Triumfalny, jak i liczne niskie, ale rozległe pałacyki postawione na planie prostokąta to świetne przykłady sztuki klasycystycznej.

Oranżeria w Wersalu/
Oranżeria w Wersalu/ fot. Urban (30.01.2005) [na] wikipedia.org

 

Przejawem klasycyzmu w europejskiej architekturze są liczne okrągłe kościoły zwieńczone kopułą. Architektura dążyła do zwartości bryły, prostoty, symetrii i ograniczenia zdobnictwa. W tym czasie powstawało wiele budynków na planie prostokąta, o białych fasadach

Polecamy również:

Komentarze (0)
1 + 1 =