Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Klasycyzm w sztuce - cechy i przedstawiciele

Ostatnio komentowane
długie
kot18 • 2018-10-15 15:50:46
oj nie lada szkodniki!
XPACZRAJKERX • 2018-10-15 19:28:15
kebać
hui • 2018-10-14 15:04:19
super
marca • 2018-10-14 10:28:01
sss
ssss • 2018-10-14 09:59:46
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Klasycyzm to kierunek w sztuce zapoczątkowany w renesansie, obecny w kulturze do końca XVIII wieku, a w niektórych krajach nawet dłużej.

Jego nazwa wywodzi się od łacińskiego słowa classicus, które oznacza „doskonały”, ale też – „wyuczony”. Doskonałość owa polegała przede wszystkim na zachowaniu proporcji, wiernym odtwarzaniu rzeczywistości, dbałości o harmonię i symetrię. Tak pojmowali piękno starożytni Grecy i Rzymianie. Od nich wzór ten przejęli twórcy renesansu, a z kolei za ich pośrednictwem przetrwał on aż do czasów oświecenia.

Szczytowa faza europejskiego klasycyzmu przypada na pierwszą połowę XVII wieku. W późniejszych latach oświecenia dominowały takie nurty jak: manieryzm, rokoko i sentymentalizm. Wszystkie one bazowały w jakiś sposób na klasycyzmie, kontynuując pewne tradycje, a polemizując z innymi, zawsze jednak traktując klasycyzm jako punkt odniesienia.

Cechy charakterystyczne klasycyzmu

Jacques-Louis David, Madame Recamier
Jacques-Louis David, „Madame Récamier” (1800)

 

- uznawanie za wzór sztuki starożytnych Rzymian, szczególnie z okresu panowania Oktawiana Augusta;
- naśladowanie rzeczywistości – tzw. zasada mimesis obowiązywała nie tylko w teatrze, zarówno rzeźba, jak i malarstwo dążyły do zachowania maksymalnej wierności przedstawienia;
- ukazywanie

Polecamy również:

Komentarze (0)
1 + 3 =