Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Manieryzm - definicja, cechy, przedstawiciele

Ostatnio komentowane
Naprawdę swietne wytłumaczenie o co chodzi z energia kinetyczna wzgledem ukladu odniesie...
Tom02 • 2018-08-18 20:49:41
@ Zaraza, dziękuję za czujność i zwrócenie uwagi. Już jest poprawna data urodzin.
ADMIN • 2018-08-20 13:14:31
"Jezu Chry..."! Dawno już nie czytałem tak czerwonego, komuszego, wypaczonego opracowani...
Otwórz oczy • 2018-08-15 18:21:31
Według mnie bardzo przydatne dzięki temu tekstowi mniej więcej zrozumiałam jak dział...
Emilia • 2018-07-26 20:05:25
@Hasher To zależy już od tłumacza przekładu(Pisma zostały napisane w kilku językach ...
Hgfhfg • 2018-07-09 11:34:37
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Manieryzm był prądem kształtującym się w opozycji do renesansowego klasycyzmu, pierwotnie w sztukach plastycznych, później także w literaturze. Polegał na zarzuceniu ideałów harmonii i ładu na rzecz skomplikowanych form, które miały zaskakiwać widza i poruszać jego wyobraźnię (w czym przybliżał się do konceptyzmu). Jednocześnie jego cechą nadrzędną stała się subtelność języka połączona częstokroć z wyszukanym artyzmem, który realizował się w ornamentacyjnym, wyrafinowanym stylu, sprawiającym niekiedy wrażenie przesady i sztuczności.

Ze względu na swój łaciński źródłosłów sformułowanie było odnoszone pierwotnie do pewnych specyficznych, jednostkowych cech stylu danego artysty – niepowtarzalnych i zależnych jedynie od wyobraźni ruchów jego ręki (od łac. manus – ręka). Później, z racji przetransponowania terminu do języka dotyczącego towarzyskiej ogłady, zaczął oznaczać pewnego rodzaju stylizację, nabierając w zakresie sztuki znaczenia pejoratywnego jako puste naśladownictwo lub anomalia wobec ogólnie przyjętego porządku, kaprys znudzonego artysty.

Manieryzm kształtował się głównie za sprawą artystów włoskich, którzy po splądrowaniu i zniszczeniu Rzymu przez wojska Cesarza Karola V (tzw.

Polecamy również:

  • Konceptyzm barokowy - definicja, cechy, przedstawiciele

    Konceptyzm jest nurtem szczególnie popularnym we włoskiej i hiszpańskiej poezji barokowej; jego nazwa wywodzi się od włoskiego sformułowania „concetto” oznaczającego wyszukany pomysł, stąd też oparta na nim strategia stylistyczna polega na skonstruowaniu wypowiedzi lirycznej wedle określonego,... Więcej »

  • Marinizm - definicja, cechy, przedstawiciele

    Marinizm jest strategią poetycką opartą na doborze wyszukanej, skomplikowanej formy opartej częstokroć na z góry założonym pomyśle, który w finale ma zaskoczyć czytelnika i wprawić go w stan tzw. „stupore”. Na kanwie tego stylu późniejsze epoki wykształciły konceptyzm korzystający z... Więcej »

  • Gongoryzm, eufuizm, préciosité - charakterystyka

    Gongoryzm - styl wywodzący się z barokowej poezji hiszpańskiej, stanowiącym niejako odpowiedź na kształtujący się we Włoszech marinizm oraz angielski eufuizm. Nazwa pochodzi od nazwiska poety Luisa de Góngory: twórcy skomplikowanych, hermetycznych wierszy o silnych akcentach erudycyjnych, które... Więcej »

Komentarze (0)
4 + 2 =