Myśl społeczno-polityczna europejskiego i polskiego oświecenia

Oświecenie to okres obejmujący koniec XVII wieku aż po początki XIX wieku. W różnych krajach te granice wyznaczają inne wydarzenia, jednak powszechnie przyjmuje się za początek epoki koniec panowania Ludwika XIV, a za koniec rewolucję francuską. Oba te wydarzenia mają duże znaczenie dla ujęcia myśli społeczno-politycznej epoki, od absolutyzmu do wolności, równości i braterstwa.
    
„Król Słońce”, czyli Ludwik XIV był władcą absolutnym, któremu przypisuje się słowa: „Państwo to ja”, sprawował on pełnię władzy ustawodawczej, wykonawczej i sądowniczej. Po jego śmierci w 1715 roku stopniowo następowało przejście od absolutyzmu klasycznego do oświeconego. Według tej ideologii władza monarchy pochodzi od ludu, miał on być pierwszym urzędnikiem w państwie, który uznaje pewne formy umowy społecznej. Jego zadaniem było reformowanie życia społecznego i gospodarczego w duchu oświeceniowych ideałów, a więc wolności, tolerancji religijnej i racjonalizmu.
    
Wzorem oświeconego władcy absolutnego był król Prus, Fryderyk II oraz Józef II w Austrii. Panowanie Józefa II doprowadziło do istotnych zmian u układzie sił politycznych w Europie. W XVIII wieku nastąpiło znaczne osłabienie znaczenia Francji,

Komentarze (0)
Wynik działania 5 + 5 =
Ostatnio komentowane
słabe
kondradek_14 • 2020-11-24 10:12:18
fajne
szenino anino • 2020-11-23 20:48:13
Bardzo przydatne :))
Milka • 2020-11-23 17:28:48
Dobre ale ja tego nie wiedziałem
Szymon • 2020-11-23 14:33:33
fajny
Alek • 2020-11-23 11:13:48