Wespazjan Kochowski, Psalmodia polska – opracowanie

Geneza

Psalmodia polska to cykl poetycki powstały w 1693 roku – opublikowano go w 1695 w Częstochowie. Stanowi zbiór 36 psalmów w stylizacji biblijnej. Pełny tytuł dzieła Kochowskiego brzmi: Trybut należyty wdzięczności wszystkiego dobrego dawcy Panu i Bogu, albo Psalmodia polska za dobrodziejstwa Boskie dziękująca i wskazuje na jego dziękczynny charakter. Jest najsłynniejszym a zarazem ostatnim z wielkich dzieł pisarza.

Tradycje literackie

Utwór Wespazjana Kochowskiego skupia w sobie dwie główne tradycje pochodzące z literatury barokowej. Umieszczone zostały w nim metafizyczne rozważania na temat człowieka i jego istoty, a także akcenty historiozoficzne, skupiające się wokół dyskusji o wadach i zaletach polskiego ustroju politycznego. Psalmodia zawiera także liczne rozważania o antropologii sarmackiej oraz ogólnie o sprawach narodowych.

Styl Kochowskiego

Psalmiczny, czyli dość surowy ton języka zbioru pozwolił autorowi na umieszczenie w nim zagadnienia trudne, a nawet rozżalone i gniewne. Wespazjan Kochowski wprost i bardzo dosadnie przedstawia swoje myśli i raczej stroni od typowej, jeszcze barokowej kunsztowności wyrazu. Dzieło napisane zostało rytmiczną prozą poetycką.

Pro

Polecamy również:

Komentarze (0)
Wynik działania 4 + 4 =
Ostatnio komentowane
Pewien błąd się wkradł. "W 1912 r. Byron wygłosił w Izbie Lordów przemówienie" sta...
Ruda • 2021-12-05 16:35:07
Łatwo
bynio • 2021-12-05 15:42:03
T
Jack • 2021-12-05 13:16:14
ok
Shrek • 2021-12-04 18:50:37
Tak
skal • 2021-12-04 16:21:06