Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Wespazjan Kochowski, Psalmodia polska – opracowanie

Ostatnio komentowane
Mamy jedną, czy wiele pór roku? Zdanie "wylewy, siewy oraz zbiory odpowiadały współcz...
Gość • 2019-09-15 16:17:10
spoczko bardzo
Marco Polo • 2019-09-15 16:04:28
super
ilka • 2019-09-14 18:20:40
refsd
sd • 2019-09-14 10:11:39
Oskarżony o herezję i... ( brak odwagi u autora?)
hus • 2019-09-13 21:58:10
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Geneza

Psalmodia polska to cykl poetycki powstały w 1693 roku – opublikowano go w 1695 w Częstochowie. Stanowi zbiór 36 psalmów w stylizacji biblijnej. Pełny tytuł dzieła Kochowskiego brzmi: Trybut należyty wdzięczności wszystkiego dobrego dawcy Panu i Bogu, albo Psalmodia polska za dobrodziejstwa Boskie dziękująca i wskazuje na jego dziękczynny charakter. Jest najsłynniejszym a zarazem ostatnim z wielkich dzieł pisarza.

Tradycje literackie

Utwór Wespazjana Kochowskiego skupia w sobie dwie główne tradycje pochodzące z literatury barokowej. Umieszczone zostały w nim metafizyczne rozważania na temat człowieka i jego istoty, a także akcenty historiozoficzne, skupiające się wokół dyskusji o wadach i zaletach polskiego ustroju politycznego. Psalmodia zawiera także liczne rozważania o antropologii sarmackiej oraz ogólnie o sprawach narodowych.

Styl Kochowskiego

Psalmiczny, czyli dość surowy ton języka zbioru pozwolił autorowi na umieszczenie w nim zagadnienia trudne, a nawet rozżalone i gniewne. Wespazjan Kochowski wprost i bardzo dosadnie przedstawia swoje myśli i raczej stroni od typowej, jeszcze barokowej kunsztowności wyrazu. Dzieło napisane zostało rytmiczną prozą poetycką.

Pro

Polecamy również:

Komentarze (0)
5 + 2 =