Jak kamienie przez Boga rzucane na szaniec - interpretacja słów Słowackiego w kontekście utworu Aleksandra Kamińskiego

„Jak kamienie przez Boga rzucane na szaniec” – słowa te pojawiają się w siódmej strofie wiersza Juliusza Słowackiego pt.: „Testament mój”. Związki powieści Aleksandra Kamińskiego z utworem wieszcza są wyraźne. Opisując honorowe życie i bohaterską śmierć bohaterów walczących w imię Polski, Juliusz Górecki (pseudonim Kamińskiego) przywołuje dzieło wielkiego romantyka nie tylko poprzez tytuł. Należy pamiętać, iż w „Pomarańczarni” cieszyło się ono wielką popularnością i było wielokrotnie powtarzane przez harcerzy, także w krytycznych sytuacjach – np. gdy czuwali przy Rudym – przywoływali „Testament mój”, czerpiąc z niego nadzieję i otuchę.

Słowa pochodzące z wiersza Słowackiego w metaforyczny sposób opisują życie młodych bohaterów, którzy ofiarowali się ojczyźnie. Cechowali się oni niezwykłą odwagą, pokonywali naturalny w tej sytuacji lęk, pokonywali własne słabości – wszystko to dla dobra Polski. Wspaniałą nagrodę stanowiły dla nich każda rana odniesiona dla dobra ojczyzny i każdy cios osłabiający wroga. Swoją ofiarą budowali szaniec, który umacniał Polskę.

W wierszu Juliusza Słowackiego motyw ojczyzny odgrywa elementarną rolę. Poecie nigdy nie było dane oglądać jej wolną, lecz miał wielką nadzieję na to, że przyszłe pokolenia przywrócą jej miejsce na mapie świata. Dlatego też pozostawił im testament, w którym opisał godną postawę człowieka i patrioty. Obok konieczności wykazania się męstwem, Słowacki podkreślił także wagę odpowiedniego wychowania i kształtowania następnych generacji: „I przed narodem niosą oświaty kaganiec”. Podobne zasady wyznawali członkowie Buków, czego dowodzili w czasie swoich rozmów z Zeusem, profesorem geografii.

Postawa i życie bohaterów opisanych przez Kamińskiego stanowiły w dużej mierze realizację modelu postępowania z wiersza Słowackiego. To właśnie tym młodzieńcom przyszło żyć w wolnym kraju, to na ich barkach miał spocząć również obowiązek kształtowana państwowości wyzwolonej Polski. Dlatego wzięli sobie do serca słowa poety i mając w pamięci 123 lata zaborów, nie wahali się wypełniać przykazania Juliusza Słowackiego. Poszli do boju „jak kamienie przez Boga rzucane na szaniec”. Nie stawiali oporu przed obowiązkiem, nie buntowali się, nie szukali innej drogi. Mieli pełną świadomość tego, iż ich działanie wymuszone jest wyższą koniecznością, wobec której wszystko inne zdaje się niewiele znaczyć.

Polecamy również:

  • Kamienie na szaniec - plan wydarzeń

    1. Przedstawienie postaci – charakterystyka harcerskiego środowiska „Buków” 2. Ewakuacja oddziału „Buków” z Warszawy – ucieczka na wschód 3. Pomoc rannym uciekinierom podczas niemieckich nalotów. Więcej »

  • Geneza Kamieni na szaniec

    Aleksander Kamiński był czynnym uczestnikiem podziemnej walki z okupantem (komendant organizacji „Wawer”), brał udział w akcjach Małego Sabotażu Więcej »

  • Kamienie na szaniec - opracowanie

    By lepiej zrozumieć sens tytułu dzieła Aleksandra Kamińskiego, konieczne jest odwołanie się do wiersza Juliusza Słowackiego pt.: „Testament mój”. Szaniec w terminologii militarnej oznacza umocnienie polowe – punkt strategiczny wykorzystywany w czasie prowadzenia manewrów wojennych. Więcej »

  • Kamienie na szaniec - czas i miejsce akcji

    Aleksander Kamiński podaje dokładne daty każdego z ważniejszych opisanych wydarzeń. Datowane są też kolejne rozdziały powieści. Więcej »

  • Kamienie na szaniec - problematyka

    „Kamienie na szaniec” Aleksandra Kamińskiego to powieść-dokument (literatura faktu), opowiadający o tym, jak przebiegały walki oraz jakie były ich metody podczas II wojny światowej. Więcej »

Komentarze (0)
Wynik działania 2 + 2 =
  • Najnowsze
  • Losowe
Ostatnio komentowane
xd
• 2024-04-16 17:58:56
@Mariola - dziękujemy za zwrócenie uwagi, wpis został poprawiony. Pozdrawiamy :)
• 2024-04-16 07:36:55
Co za wstyd pomyśleć, że ja nie istnieje.
• 2024-04-12 15:30:23
supier
• 2024-04-11 18:27:13
bardzo pomocne
• 2024-04-09 17:22:24