Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Bogurodzica i Lament świętokrzyski - porównanie wierszy - strona 4

Ostatnio komentowane
rww
rr • 2019-12-14 11:15:29
lubie kupcie
kupcia • 2019-12-13 10:31:41
3
21 • 2019-12-12 19:49:22
Jest błąd w treści na samym początku drugiej informacji na temat planet wewnętrznych,...
Xxd • 2019-12-12 18:54:28
Skomentuj tekst
Adam • 2019-12-12 15:03:55
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

topos Stabat Mater Dolorosa (Stała Matka Boleściwa [pod krzyżem]). Chociaż początki tego przedstawienia sięgają IV stulecia (twórczość św. Efrema Syryjczyka), jego najbardziej znanym wykorzystaniem jest trzynastowieczna sekwencja „Stabat Mater Dolorosa”, którą napisał włoski franciszkanin – Jacopone da Todi.

Podmiotem lirycznym w „Lamencie świętokrzyskim” jest stojąca pod krzyżem Matka Boża. Widzi ona cierpienie swojego Syna, co napełnia jej serce goryczą i rozpaczą. W swoim monologu często zwraca się do Jezusa, wyrażając współczucie. Słowa swoje kieruje także do ludzi, by pożałowali jej w tej ciężkiej sytuacji (motyw compassio – współodczuwania). Anonimowy autor „Lamentu świętokrzyskiego” w bardzo głęboki sposób ukazał psychikę psychiczną Matki Boskiej. Wyeksponował jej momenty słabości (gorzki zwrot do Archanioła Gabriela), położył nacisk na miłości do Syna (zdrobnienia, nacechowane emocjonalnie zwroty). Utwór kończy się przestrogą, którą Matka Boża daje innym rodzicielkom. Nakazuje im ona gorącą modlitwę do Boga, by Stwórca ocalił je przed tak olbrzymim cierpieniem.

Warstwa stylistyczna i kompozycyjna „Lamentu świętokrzyskiego” stoją na bardzo wysokim poziomie. Pojawiają

Polecamy również:

Komentarze (0)
3 + 5 =