Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Bogurodzica i Lament świętokrzyski - porównanie wierszy - strona 3

Ostatnio komentowane
tak
taj • 2020-01-19 20:40:35
Pomocne informacje.
Julita • 2020-01-18 10:37:03
iknhnni
polklll • 2020-01-17 13:54:01
NIe sądzĘ
UGA BUGA • 2020-01-16 18:08:43
xd
utylizacja • 2020-01-15 22:59:33
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Jan Chrzciciel zostaje tylko wspomniany jako orędownik, natomiast do Matki Bożej skierowana jest gorąca modlitwa. Takie przedstawienie można łączyć z coraz silniej rozwijającym się kultem maryjnym (od X/XI stulecia).

„Bogurodzica” jest niewątpliwie dziełem kunsztownym, wskazującym na nieprzeciętne zdolności anonimowego twórcy. Posługuje się on wieloma środkami stylistycznymi i kompozycyjnymi. Warto wymienić wśród nich paradoksy (Jezus to Syn Maryi, ale zarazem Pan całego stworzenia, więc także własnej Matki), antytezy (Bogurodzica-dziewica), paralele (zbliżenie poszczególnych wersów pod względem intonacyjnym, osiągane głównie przez odpowiednie rozmieszczenie samogłosek), rymy wewnętrzne i zewnętrzne. Tekst „Bogurodzicy” został skomponowany w taki sposób, że można go podzielić na „mikrostrofy” o zbliżonej liczbie sylab, co ułatwiało wokalne wykonanie utworu.

„Lament świętokrzyski”

„Lament świętokrzyski” jest dziełem wpisującym się w odmienną konwencję niż „Bogurodzica”. Należy on do tzw. nurtu dolorystycznego (łacińskie „dolor” – ból, cierpienie) i uznawany jest za doskonałą realizację planktu. Natomiast najważniejszym motywem, jaki został w nim zawarty, jest popularny w średniowieczu

Polecamy również:

Komentarze (0)
5 + 2 =