Bogurodzica i Lament świętokrzyski - porównanie wierszy - strona 3

Jan Chrzciciel zostaje tylko wspomniany jako orędownik, natomiast do Matki Bożej skierowana jest gorąca modlitwa. Takie przedstawienie można łączyć z coraz silniej rozwijającym się kultem maryjnym (od X/XI stulecia).

„Bogurodzica” jest niewątpliwie dziełem kunsztownym, wskazującym na nieprzeciętne zdolności anonimowego twórcy. Posługuje się on wieloma środkami stylistycznymi i kompozycyjnymi. Warto wymienić wśród nich paradoksy (Jezus to Syn Maryi, ale zarazem Pan całego stworzenia, więc także własnej Matki), antytezy (Bogurodzica-dziewica), paralele (zbliżenie poszczególnych wersów pod względem intonacyjnym, osiągane głównie przez odpowiednie rozmieszczenie samogłosek), rymy wewnętrzne i zewnętrzne. Tekst „Bogurodzicy” został skomponowany w taki sposób, że można go podzielić na „mikrostrofy” o zbliżonej liczbie sylab, co ułatwiało wokalne wykonanie utworu.

„Lament świętokrzyski”

„Lament świętokrzyski” jest dziełem wpisującym się w odmienną konwencję niż „Bogurodzica”. Należy on do tzw. nurtu dolorystycznego (łacińskie „dolor” – ból, cierpienie) i uznawany jest za doskonałą realizację planktu. Natomiast najważniejszym motywem, jaki został w nim zawarty, jest popularny w średniowieczu

Komentarze (0)
Wynik działania 2 + 5 =
Ostatnio komentowane
f
h9\ • 2020-09-22 15:56:45
Ja tylko powiem że ,JD
Dis • 2020-09-22 15:44:51
Co
kek • 2020-09-22 15:26:13
guiguigoiu
karuigy • 2020-09-22 14:15:16
JD
frou_sen • 2020-09-22 14:07:13