Ikonoklazm - historia, ruch, definicja

Ikonoklazmem (inaczej: obrazoburstwem) nazywa się ruch religijny zwalczający kult obrazów sakralnych. Najsilniej rozwinął się on w Bizancjum w VIII i IX w. Stanowił wówczas odpowiedź na przesadną cześć ikon, która przejawiała się m.in. w powstawaniu legend o cudownych obrazach Chrystusa, namalowanych nie ludzką ręką (tzw. acheiropoietos) oraz o ikonach, które spadły z nieba, krwawiły, leczyły chorych, wracały umarłym życie.

Za inicjatora ikonoklazmu uważany jest biskup Konstantyn z Nakolei. Zarówno on, jak i inni duchowni, występujący przeciwko świętym ikonom, swoją postawę wobec ikon tłumaczyli troską o czystość nauki i kultu religijnego,  powołując się przy tym na brak obrazów w starożytności chrześcijańskiej.

Oficjalne stanowisko w tej sprawie po raz pierwszy zajął cesarz Leon III. Podzielał on poglądy ikonoklastów i wezwał ludność do zaniechania czci obrazów.  W 726 r. nakazał usunąć obraz Chrystusa, znajdujący się nad drzwiami pałacu cesarskiego. Zastąpiono go wówczas zwykłym krzyżem. Swoją formalną walkę cesarz rozpoczął jednak w 730 r., kiedy to wydał edykt stwierdzający, iż kult ikon jest bałwochwalstwem. Oprócz zakazu oddawania czci obrazom, Leon III nakazał również zniszczenie

Komentarze (0)
Wynik działania 2 + 1 =
Ostatnio komentowane
Stanisław Łokietek???
MariaŻ • 2020-10-31 14:11:41
co
xd • 2020-10-30 09:40:54
Dobrze opisane jednak brakuje w środkach stylistycznych epitetu
User532750214 • 2020-10-30 09:18:09
gupi
lolxd • 2020-10-30 09:11:44
Stary siedzi na wersalce i...
Stary • 2020-10-29 19:18:40