Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Sobór w Konstancji i sobór w Bazylei - historia, postanowienia

Ostatnio komentowane
super
kot • 2018-09-24 11:44:13
Związek partnerski to nie jest problem etyczny!! To problem RELIGIJNY i POLITYCZNY. Nauko...
Ewelina • 2018-09-24 04:54:52
sex
jablo • 2018-09-23 15:17:26
gupie to streszczenie i tyłek
Mama Aga • 2018-09-23 13:21:49
dobre pomocne ale mało przykładów niestety:(
kuba • 2018-09-20 19:22:38
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Po niewoli awiniońskiej (1309-1377) doszło do wielkiej schizmy zachodniej, czyli wewnętrznego rozbicia Kościoła katolickiego. Okres ten charakteryzował się równoczesnymi rządami dwóch, a nawet trzech papieży. Trwał od 1378 do 1416 r.

Kiedy w 1378 r. zmarł papież Grzegorz XI doszło do wyboru dwóch jego następców: przebywającego w Rzymie Urbana VI i antypapieża (drugiego papieża) Klemensa VII, który za swoją rezydencję uważał Awinion we Francji. Śmierć żadnego z nich nie rozwiązała sporu – gdy jeden papież umierał, wybierano od razu jego następcę. Konflikt postanowiono rozwiązać na soborze w Pizie w 1409 r. Próba nie powiodła się i doszło do wyboru kolejnego, czyli trzeciego papieża – Aleksandra V (tzw. papież pizański). Nie został on jednak uznany przez wszystkie kraje. Część nadal opowiadała się za Grzegorzem XII, papieżem rzymskim, bądź za Benedyktem XIII – antypapieżem awiniońskim. Wielka schizma zachodnia została zakończona dopiero na soborze w Konstancji w 1417 r.

Sobór w Konstancji

Sobór w Konstancji był szesnastym soborem powszechny. Został zwołany na życzenie cesarza Zygmunta Luksemburskiego i odbywał się w latach 1414-1418. Oficjalnie zakończył wielką schizmę zachodnią. Wówczas

Polecamy również:

Komentarze (0)
3 + 1 =