Niewola awiniońska - na czym polegała, przyczyny, skutki

Niewolą awiniońską papieży nazywa się okres od 1309 do 1377 r. (z przerwą w latach 1367-1370), w którym papieże rezydowali w posiadłościach kościelnych w Awinionie i byli uzależnieni od królów Francji.

Niewola awiniońska była wynikiem konfliktu między królem francuskim Filipem IV Pięknym a papieżem Bonifacym VIII. Spór między nimi dotyczył obłożenia przez króla podatkiem dóbr kościelnych we Francji w celu uzyskania funduszy na wojnę z Anglią. Papież sprzeciwił się działaniom Filipa IV i wydał bullę Clericis laicos (1296 r.). Na zarzuty papiestwa król odpowiedział represjami fiskalnymi, wprowadzając zakaz m.in. wywozu kruszców, co wstrzymało z kolei płynące z Francji do Rzymu opłaty na rzecz kurii. Zatarg pomiędzy Filipem IV Pięknym a papieżem zakończył się pojmaniem Bonifacego VIII w 1303 r. i uwięzieniem w Anagni (Włochy). Dopiero następca Bonifacego, Benedykt XI (1303-1304) częściowo załagodził spór.

Przełomowy okazał się być pontyfikat Klemensa V (1305-1314), czyli arcybiskupa Bordeaux, który pod naciskiem Filipa Pięknego oraz za sprawą zamieszek antyfeudalnych we Włoszech i w Państwie Kościelnym, zgodził się na przeniesienie swojej siedziby do Awinionu w 1309 roku. Tym samym papiestwo

Polecamy również:

Komentarze (0)
Wynik działania 4 + 5 =
Ostatnio komentowane
to streszczenie to lubię
Imię/nick • 2021-09-19 17:18:19
Słabe w ciul
Tfuj stary • 2021-09-19 17:14:14
Dzięki ;)
Fn • 2021-09-19 14:59:50
e3wssa
esah' • 2021-09-19 13:47:04
Xd
adi • 2021-09-19 11:56:08