Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Herezje średniowieczne - przykłady (katarzy, waldensi)

Ostatnio komentowane
TAK!
igorz7b • 2019-02-22 10:58:33
moja nauczycielka jest lepsza
toy • 2019-02-21 17:51:28
Słabo :/
K. • 2019-02-21 17:51:22
fajne
[po0[-o=-o=- • 2019-02-20 16:47:59
rebiks
eeee • 2019-02-19 17:50:19
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Katarzy

Katarzy (katarowie; gr. katharos – czysty) to wspólne określenie kilku średniowiecznych sekt działających na terenie Francji, Niemiec i Włoch, które nawoływały do odnowy chrześcijaństwa, kładąc nacisk na czystość moralną i doktrynalną swoich członków. Wśród nich najwięcej zwolenników uzyskali francuscy albigensi (nazwa ruchu pochodzi od miejscowości Albi, ich głównego ośrodka), stąd często nazwy „katarzy” i „albigensi” są używane zamiennie, chociaż nie wszyscy katarzy byli albigensami.

Pierwsi katarzy pojawili się w XI w. na terenie Bułgarii, skąd rozprzestrzenili się na tereny zachodnich Niemiec, Flandrii, północnych Włoch oraz południowej Francji (obecna Langwedocja). Ich rozkwit datuje się na XII-XIII w. Pozyskiwali zwolenników wśród różnych warstw społecznych. Sami określali siebie jako dobrych chrześcijan, dobrych ludzi.

Doktryna katarów nawiązywała do gnostycyzmu i manicheizmu. Byli bowiem wyznawcami dualizmu – świat materialny, stworzony przez szatana (bądź złego Boga), uznawali za siedlisko zła i przeciwstawiali mu duszę, którą uznawali za wcielenie dobra. Zadaniem człowieka było zatem wyzwolenie duszy od diabelskiego ciała i połączenie się z „dobrym” Bogiem. Aby

Polecamy również:

Komentarze (0)
3 + 1 =